Чун зи насими субҳдами зулфи ту дар ҳаво шавад

چون ز نسیم صبحدم زلف تو در هوا شود

Санг буд на одамӣ , ҳар ки на мубтало шавад

سنگ بود نه آدمی، هر که نه مبتلا شود

Ҳар саҳарӣ ки тарки ман сари зи хумор бар кунад

هر سحری که ترک من سر ز خمار بر کند

Бас ки намози мардумон ҳар тарафӣ қазо шавад

بس که نماز مردمان هر طرفی قضا شود

Ҳасани ту ҳам ба кӯдакии офати шаҳри гашт агар

حسن تو هم به کودکی آفت شهر گشت اگر

Зин чаҳ ки ҳаст заррае бргзрд , бало шавад

زین چه که هست ذره ای برگذرد، بلا شود

Ин ҳамаи нусха кина май бабради з рӯй ту

این همه نسخه کاینه می ببرد ز روی تو

Гарна ба меҳр ва ма расад пас ту бигӯ , куҷо шавад ?

گرنه به مهر و مه رسد پس تو بگو، کجا شود؟

Боди хазон ки бишиканади шохи ҷавонии чаман

باد خزان که بشکند شاخ جوانی چمن

Бар сари зулф , ар шабии бргзрд , сабо шавад

بر سر زلف، ار شبی برگذرد، صبا شود

Сабзаи хат ниҳон макун то бикунами назора Эй

سبزه خط نهان مکن تا بکنم نظاره ای

Пеш ки дар миёни гули сабзаи ту гё шавад

پیش که در میان گل سبزه تو گیا شود

Бар сари Кувайт аз тараб , гӯ чаҳ ғалат шавад маро ?

بر سر کویت از طرب، گو چه غلط شود مرا؟

Ваъдаи васли ту шабӣ ,гар ба ғалат вафо шавад

وعده وصل تو شبی، گر به غلط وفا شود

Таъна зананд ҳар касе шодӣ бизӣ ва ғам махӯр

طعنه زنند هر کسی شادی بزی و غم مخور

Хусрави хаста май зайд ,гар зи ғамаш раҳо шавад

خسرو خسته می زید، گر ز غمش رها شود