Гузарад маӣ ва як шаб ба миннат гузар набошад

گذرد مهی و یک شب به منت گذر نباشد

Баравад шабӣ ва моро хабар аз саҳар набошад

برود شبی و ما را خبر از سحر نباشد

зи сари киришма ҳар дами гузарӣ ба сӯии дигар

ز سر کرشمه هر دم گذری به سوی دیگر

Ба ду рухи ту ҳамчуи моҳӣ , ба миннат гузар набошад

به دو رخ تو همچو ماهی، به منت گذر نباشد

Расадат бар авҷи хӯбӣ , агар офтоби гардӣ

رسدت بر اوج خوبی، اگر آفتاب گردی

Ки дар офтоби гардиш чу туе дигар набошад

که در آفتاب گردش چو تویی دگر نباشد

Натавон зи баъд дидани назар аз ту баргирафтан

نتوان ز بعد دیدن نظر از تو برگرفتن

Натавонади онкии чашмаш буд ва назар набошад

نتواند آنکه چشمش بود و نظر نباشد

Сухани ту он ҳаловат ки шукри туонаш гуфтан

سخن تو آن حلاوت که شکر توانش گفتن

зи ғам ту дорад , арнии сухан аз шукр набошад

ز غم تو دارد، ارنی سخن از شکر نباشد

Хабарам мапурс аз ман , чу муқобили ман ое

خبرم مپرس از من، چو مقابل من آیی

Ки чу дар рухи ту байнами зи худам хабар набошад

که چو در رخ تو بینم ز خودم خبر نباشد

Ба маломатами ҳамаи кас дар сабр май намояд

به ملامتم همه کس در صبر می نماید

На бадаст сабр , лекини чаканам , агар набошад

نه بد است صبر، لیکن چکنم، اگر نباشد

Дили мустаманди хусрави сухани ту пеш ҳар кас

دل مستمند خسرو سخن تو پیش هر کس

Чу қалам фурӯ нахонд , агараш ду сар набошад

چو قلم فرو نخواند، اگرش دو سر نباشد