Чашми масти ту ки дай бар ман битоб афтод

چشم مست تو که دی بر من بیتاب افتاد

Ту ниФгндӣ , аз олӯдагӣ хоб афтод

تو نیفگندی، از آلودگی خواب افتاد

Ғамзаи тез ба пиромни чашмаши гӯйӣ

غمزه تیز به پیرامن چشمش گویی

Теғ хӯнаст ки дар мҳчаҳ қассоб афтод

تیغ خون است که در مهچه قصاب افتاد

Муштабаҳ мешавад қиблаи зи рӯят , чаҳ кунам ?

مشتبه می شود قبله ز رویت، چه کنم؟

Ки зи абрӯии ту чашмам ба ду миҳроб афтод

که ز ابروی تو چشمم به دو محراب افتاد

Дил ба дарёии ҷамоли ту ба бозӣ май гашт

دل به دریای جمال تو به بازی می گشت

Оқибати сӯй занах рафт ва ба гирдоб афтод

عاقبت سوی زنخ رفت و به گرداب افتاد

Кори ман аз паии зулфи ту пас омад , чаҳ кунам ?

کار من از پی زلف تو پس آمد، چه کنم؟

Мислами қиссаи шогирди расан тоб афтод

مثلم قصه شاگرد رسن تاب افتاد

Зулф ту менагузорад ки бубинами рӯят

زلف تو می نگذارد که ببینم رویت

Ёрб ин шаби зи куҷо бар сар маҳтоб афтод ?

یارب این شب ز کجا بر سر مهتاب افتاد؟

Оби хусрави ҳама бар рӯй замин рехта шуд

آب خسرو همه بر روی زمین ریخته شد

Аз чу ту ёр ки гарданда ба дулоб афтод

از چو تو یار که گردنده به دولاب افتاد