Он азизон ки ҳамаи шаб ба дил ман гирданд

آن عزیزان که همه شب به دل من گردند

Фаррухи он рӯз ки бар дида равшан гирданд

فرخ آن روز که بر دیده روشن گردند

Ман чу мурғони қафаси хуй ба зиндон кардам

من چو مرغان قفس خوی به زندان کردم

Вақти шани хуш ки ба гирди гул ва гулшан карданд

وقت شان خوش که به گرد گل و گلشن کردند

Он касон каз паии он рӯй бидам ме гӯйанд

آن کسان کز پی آن روی بدم می گویند

Парда баргир ки девонатар аз ман гирданд

پرده برگیر که دیوانه تر از من گردند

Ҷилва кун рӯй чу хуршед ки то аҳли назар

جلوه کن روی چو خورشید که تا اهل نظر

Бесару пои ҳама чун зарра равзан гирданд

بی سر و پا همه چون ذره روزن گردند

Зоҳидӣ дар ҳаваси зулф чу зуннор тавонад

زاهدان در هوس زلف چو زنار تواند

Чаҳ ғамат дорад , бигзор брҳмн гирданд

چه غمت دارد، بگذار برهمن گردند

Манаму дӯстят , ҳам ба ҳақи дӯстят

منم و دوستیت، هم به حق دوستیت

Ҳамаи халқам агар аз баҳри ту душман гирданд

همه خلقم اگر از بهر تو دشمن گردند

Он ки коранд ҳамаи тухми маломат , ёрб

آن که کارند همه تخم ملامت، یارب

зи оҳи ман ҷумла чу ман сӯхта хирман гирданд

ز آه من جمله چو من سوخته خرمن گردند

Захми пайкони ҷигари дуз чаҳ донанд онон ?

زخم پیکان جگر دوز چه دانند آنان؟

Ки на аз хор касе сӯхта доман гирданд

که نه از خار کسی سوخته دامن گردند

Омадӣ бози ту дар дил , пас аз ин хусрав ро

آمدی باز تو در دل، پس از این خسرو را

Ақлу ҷони пеши куҷои гирди сар ва тан гирданд ?

عقل و جان پیش کجا گرد سر و تن گردند؟