Ҳар киро бо ту сару корӣ буд

هر که را با تو سر و کاری بود

Ҷон набошад дар раҳаши хорӣ буд

جان نباشد در رهش خاری بود

Дил ки дар ваии зиндагӣ ишқ нест

دل که در وی زندگی عشق نیست

Дил нишоед гуфт , мурдорӣ буд

دل نشاید گفت، مرداری بود

Хуфтагон аз зиндагӣ огаҳ наянд

خفتگان از زندگی آگه نیند

Зинда бӯдани кори бедорӣ буд

زنده بودن کار بیداری بود

Ошиқӣ набӯд тақозои висол

عاشقی نبود تقاضای وصال

Баҳри нафаси хеши пайкорӣ буд

بهر نفس خویش پیکاری بود

Аз шароби мо , агар ёбад хабар

از شراب ما، اگر یابد خبر

Мӯҳтасиби шогирди хуморӣ буд

محتسب شاگرد خماری بود

Пеши хешами каш ки борӣ аз рахт

پیش خویشم کش که باری از رخت

Куштаеро рӯзи бозорӣ буд

کشته ای را روز بازاری بود

Бар бисоти нози шаби ғофили мхсп

بر بساط ناز شب غافل مخسپ

Бӯ ки пеш дар гирифторӣ буд

بو که پیش در گرفتاری بود

Гӯямат хоҳӣ чу хусрави банда Эй

گویمت خواهی چو خسرو بنده ای

Қисматам аз ту ҳамин , оре , буд

قسمتم از تو همین، آری، بود