Дилбари ман дӯш ки меҳмон расед

دلبر من دوش که مهمان رسید

Дар шаби ҳиҷрами ма тобон расед

در شب هجرم مه تابان رسید

Зарраи нам аз чашма хуршед ёфт

ذره نم از چشمه خورشید یافت

Мӯрчаро малик сулаймон расед

مورچه را ملک سلیمان رسید

Сояи сифат паст шудам зери пош

سایه صفت پست شدم زیر پاش

Чун ба ман он сарв хиромон расед

چون به من آن سرو خرامان رسید

Зистанами боди муборак ки боз

زیستنم باد مبارک که باز

Дар тани мурдаи қадам ҷон расед

در تن مرده قدم جان رسید

Оташи дил кушта шуд ва ман шудам

آتش دل کشته شد و من شدم

Зинда чу он чашма ҳайвон расед

زنده چو آن چشمه حیوان رسید

Ҷилваи товус чаро новирд

جلوه طاووس چرا ناورد

Пари магаси кон шкрстон расед ?

پر مگس کان شکرستان رسید؟

Гиряи хусрав чу нигаҳ кард , гуфт

گریه خسرو چو نگه کرد، گفت

Хонаи рӯми боз ки борон расед

خانه روم باز که باران رسید