Гул ба тамошоӣ чаман ме равад

گل به تماشای چمن می رود

Бод ба гулгашт саман ме равад

باد به گلگشت سمن می رود

Оина гашта сети зи акси саман

آینه گشته ست ز عکس سمن

Об ки дар зер саман ме равад

آب که در زیر سمن می رود

Дӯш шунидам ки ба ҳар маҷлисӣ

دوش شنیدم که به هر مجلسی

Аз даҳани ғунча сухан ме равад

از دهن غنچه سخن می رود

Вақт баҳор омаду айёми гул

وقت بهار آمد و ایام گل

Оҳ ки ёр аз бар ман ме равад

آه که یار از بر من می رود

Роҳат рӯҳаст Рахш , чун кунам

راحت روح است رخش، چون کنم

Рӯҳи дилу роҳат тан ме равад

روح دل و راحت تن می رود

Аҳди шикастаи сет ва ба ҳангоми сабр

عهد شکسته ست و به هنگام صبر

Он санами аҳд шикан ме равад

آن صنم عهد شکن می رود

Хусрави длсўхтаҳро дар ғамаш

خسرو دلسوخته را در غمش

Умр дар андӯҳ ва ҳузн ме равад

عمر در اندوه و حزن می رود