Бози он шикори дӯст , зи абрӯ камон кашид

باز آن شکار دوست، ز ابرو کمان کشید

Дил сайд карда тири мижаи сӯй ҷон кашид

دل صید کرده تیر مژه سوی جان کشید

Гуфтам ба мағзи шасти ғамат , боварам надошт

گفتم به مغز شست غمت، باورم نداشت

Мағзам ба тезии мижа аз устихон кашид

مغزم به تیزی مژه از استخوان کشید

Дил дӯш мепарид ки ман мурғи зиракам

دل دوش می پرید که من مرغ زیرکم

Омад , ба доми зулфи худаш мўкшон кашид

آمد، به دام زلف خودش موکشان کشید

Битавон кашид тофтагиҳои зулф ӯ

بتوان کشید تافتگی های زلف او

Лекин чу тир ғамза занад чун тавон кашид

لیکن چو تیر غمزه زند چون توان کشید

Боло кашид зулфу дилам кӣ расад ба ман

بالا کشید زلف و دلم کی رسد به من

Кӯро ба боми бараду зи таҳ нардбон кашид

کو را به بام برد و ز ته نردبان کشید

Гирами Аннани сабри зи дасташ , ва лек сабр

گیرم عنان صبر ز دستش، و لیک صبر

Худ рафт ончунон ки нахоҳад Аннан кашид

خود رفت آنچنان که نخواهد عنان کشید

Хусрави зи глрхон ба дам сард мубталост

خسرو ز گلرخان به دم سرد مبتلاست

Чун булбулӣ ки заҳмати бод хазон кашид

چون بلبلی که زحمت باد خزان کشید