Шабӣ ки дилбарам аз боми ҳамчу моҳ барояд
شبی که دلبرم از بام همچو ماه برآید
зи ҷон сӯхтаам сад ҳазор оҳ бар ояд
ز جان سوخته ام صد هزار آه بر آید
Ба манзилӣ ки гузаштии зи об дидаам , эй ҷон
به منزلی که گذشتی ز آب دیده ام، ای جان
Ҳазор лолаи хунини зи хок роҳ барояд
هزار لاله خونین ز خاک راه برآید
зи парда чун ба дар ое барои дидани рӯят
ز پرده چون به در آیی برای دیدن رویت
Ҳазор Юсуфи канъони зи қаър чоҳ барояд
هزار یوسف کنعان ز قعر چاه برآید
Чаҳ ишва , ва чаҳ киришма , чаҳ длбрист ки чашмат ?
چه عشوه، و چه کرشمه، چه دلبریست که چشمت؟
Ҳама ба мардуми мискин бигноаҳ барояд
همه به مردم مسکین بیگناه برآید
зи ҳоли хусрави мискини назари дареғи мФрмо
ز حال خسرو مسکین نظر دریغ مفرما
Ки кори мо зи ту , эй ҷон , ба як нигоҳ барояд
که کار ما ز تو، ای جان، به یک نگاه برآید