На бахти онкӣ ба мӯии ту роҳ хоҳам кард

نه بخت آنکه به موی تو راه خواهم کرد

зи хоб ё ба хаёлат нигоҳ хоҳам кард

ز خواب یا به خیالت نگاه خواهم کرد

Чунин ки ҷон ба лаб омад марои зи дарди фироқ

چنین که جان به لب آمد مرا ز درد فراق

Шикеби саҳл буд , чандгоҳ хоҳам кард

شکیب سهل بود، چندگاه خواهم کرد

Чу ҳеҷ қиссаи шабҳои мот бовар нест

چو هیچ قصه شبهای مات باور نیست

Кунун ситорау маро гувоҳ хоҳам кард

کنون ستاره و مه را گواه خواهم کرد

намеравад зи ман он офати назари тарсам

نمی رود ز من آن آفت نظر ترسم

Ки умр дар сари ин як нигоҳ хоҳам кард

که عمر در سر این یک نگاه خواهم کرد

Бапуш чашми ману оби дидагони имрӯз

بپوش چشم من و آب دیدگان امروز

Ки ман назораи он каҷ кулоҳ хоҳам кард

که من نظاره آن کج کلاه خواهم کرد

Гузар чаҳ мекунӣ охир ба сӯем , эй соқӣ

گذر چه می کنی آخر به سویم، ای ساقی

Макун ки тавбаи умрам табоҳ хоҳам кард

مکن که توبه عمرم تباه خواهم کرد

зи баҳр онкӣ набинам баробарати соя

ز بهر آنکه نبینم برابرت سایه

зи дӯди синаи ҷаҳонӣ сиёҳ хоҳам кард

ز دود سینه جهانی سیاه خواهم کرد

Чаро муқобил рӯй ту мешавад охир ?

چرا مقابل روی تو می شود آخر؟

Мубин дар оина , ҷоно , ки оҳ хоҳам кард

مبین در آینه، جانا، که آه خواهم کرد

Ҷафо ки меравад имшаби зи ҳиҷр бар хусрав

جفا که می رود امشب ز هجر بر خسرو

Ҳикоят ар бизанам , субҳгоҳ хоҳам кард

حکایت ار بزنم، صبحگاه خواهم کرد