Аз накӯ бад нагу наме ояд

از نکو بد نگو نمی آید

Ту никуӣ , накӯ наме ояд

تو نکویی، نکو نمی آید

Бо ман арбд кунӣ , накӯ кун , аз онк

با من اربد کنی، نکو کن، از آنک

Бади ҷуз аз ту накӯ наме ояд

بد جز از تو نکو نمی آید

Май рӯй сӯии боғ бо он лутф

می روی سوی باغ با آن لطف

Об дар ҳеҷ ҷӯ наме ояд

آب در هیچ جو نمی آید

Онкӣ хуршед мекунад бар чарх

آنکه خورشید می کند بر چرخ

Ту кунӣ ба , каз ӯ наме ояд

تو کنی به، کز او نمی آید

Ақли ман бо ту рафт , венаи турфа

عقل من با تو رفت، وین طرفه

Ки ту май ое , ӯ наме ояд

که تو می آیی، او نمی آید

Тоби сангин дилат надорам ман

تاب سنگین دلت ندارم من

Кори санг аз сабу наме ояд

کار سنگ از سبو نمی آید

Дили хусрав ки дар ҳавоӣ ту монад

دل خسرو که در هوای تو ماند

Ҷои дигар фурӯ наме ояд

جای دیگر فرو نمی آید