Бо илми фатҳ дарон роҳи давр

با علم فتح دران راه دور

Соя фишон шуд бҳд « канти пӯр »

سایه فشان شد بحد« کنت پور»

Хони ҷаҳон , ҳотами муфлиси навоз

خان جهان ، حاتم مفلس نواز

Гашти боқитоъ « аўдаҳ » сарфароз

گشت باقطاع «اودهٔ» سرفراز

Аз кафи ҷӯаду карами ҳақи шинос

از کف جود و کرم حق شناس

Кард фароҳами сипаҳ бе қиёс

کرد فراهم سپهٔ بی قیاس

Ман ки бидам чокар ӯ пеш аз он

من که بدم چاکر او پیش از آن

Кард карами ончӣ ки бади пеш аз он

کرد کرم آنچه که بد پیش از آن

То зчнони бахшиши хотири қариб

تا زچنان بخشش خاطر قریب

Банда шудам лозимаи он ркиб

بنده شدم لازمهٔ آن رکیب

Дар « аўдаҳ » барад , зи Лутфии чунон

در «اوده» برد ، ز لطفی چنان

Кист ки аз лутф битобад Аннан ?

کیست که از لطف بتابد عنان؟

Ғурбат аз эҳсонаши чунонам гузашт

غربت از احسانش چنانم گذشت

Кам ватани асли фаромӯши гашт

کم وطن اصل فراموش گشت

Дар « аўдаҳ » бахшиш ӯ то ду сол

در «اوده» بخشش او تا دو سال

Ҳеҷ ғам ва нола набӯд аз манол

هیچ غم و ناله نبود از منال