Лек агар панди ман оре ба гӯш

لیک اگر پند من آری به گوش

Маслиҳати он сет ки Монӣ хамӯш

مصلحت آن است که مانی خموش

Чл шуд ва дарин ҷиҳат омад нишаст

چل شد و درین جهت آمد نشست

Пеши мубин беш ки уфтӣ ба шаст

پیش مبین بیش که افتی به شست

Ту бути тавбаи сет , гаронӣ макун

نوبت توبه‌ است ، گرانی مکن

Рӯй ба пер ӣаст , ҷавонӣ макун

روی به پیریست، جوانی مکن

Бори худоё ! ман ғофил ба роз ,

بار خدایا! من غافل ز راز،

Ин варақи сода ки бастами тароз

این ورق ساده که بستم طراز

Гар чаҳ ки имрӯзи ҷамоли ман сет

گر چه که امروز جمال من ست

Оқибати алои мари ваболи ман сет

عاقبت الامر وبال من است

Афв кун онро ки ризоӣ ту нест

عفو کن آن را که رضای تو نیست

Ту ба даҳ аз ҳар чаҳ барои ту нест

توبه ده از هر چه برای تو نیست

Чун зтў шуд ин ҳамаи ночизи чиз

چون زتو شد این همه ناچیز چیز

Ҳам ту кунӣ дар дили халқии азиз

هم تو کنی در دل خلقی عزیز

Айби шиносон ба камӣн ман анд

عیب شناسان به کمین من‌اند

Бе ҳунари ани ҷумла ба кини ман Анд

بی هنران جمله به کین من اند

Ту ба карам , айби ман айб кӯш

تو به کرم ، عیب من عیب کوش

Дар назари айб шиносон бапуш

در نظر عیب شناسان بپوش