Ман ки ба ҳукми ту дарин коргоҳ

من که به حکم تو درین کارگاه

Аз адами ин сӯ , задаам боргоҳ

از عدم این سو ، زده‌ام بارگاه

Ба ки чу оварадӣу бозами барӣ

به که چو آوردی و بازم بری

Ҳам ба сӯии хеши фарозами барӣ

هم به سوی خویش فرازم بری

Сари маро чун ҳамаи донанда Эй

سر مرا چون همه داننده‌ای

Боз Раҳонам ки раҳонанда Эй

باز رهانم که رهاننده‌ای

Гар чаҳ тани ман зи паии сӯзи рост

گر چه تن من ز پی سوز راست

Раҳмати ту аз паии ин рӯзи рост

رحمت تو از پی این روز راست

Аз амали худ чу нишинам хаҷал

از عمل خود چو نشینم خجل

Зайли карами пӯши барин танги дил

ذیل کرم پوش برین تنگ دل