Ҳамд худованд сароем нахуст

حمد خداوند سرایم نخست

То шавад ин нома ба номаши дуруст

تا شود این نامه به نامش درست

Воҷиби аввал ба вуҷӯди қадам

واجب اول به وجود قدم

Не ба вҷўдикаҳ буд аз адам

نی به وجودیکه بود از عدم

Нур физой басари дурбин

نور فزای بصر دوربین

Дидаи гушои дил ибрат гузин

دیده گشای دل عبرت گزین

Рахши илал дррҳш афганда сам

رخش علل دررهش افگنده سم

Иллати вмълўли дарав , ҳар ду гум

علت ومعلول درو ، هر دو گم

Каси набарди роҳ ба таҳқиқ ӯ

کس نبرد راه به تحقیق او

Врбрди ало ки ба тавфиқ ӯ

وربرد الا که به توفیق او

Ҳастӣ мо назд хиради андакии сет

هستی ما نزد خرد اندکی ست

Ваон ҳама бо нестии мо яке сет

وان همه با نیستی ما یکی ست

Буд дар аввали каси азуи пеши не

بود در اول کس ازو پیش نی

Монад дар охир , каси азу беш не

ماند در آخر ، کس ازو بیش نی

Кард хиради ваҳдат ӯро суҷуд

کرد خرد وحدت او را سجود

Сонӣ ӯ мумтанеъи андари вуҷӯд

ثانی او ممتنع اندر وجود

Ширк на дар мамлакаташи дасти соӣ

شرک نه در مملکتش دست سای

Худ натавон буд ба ширкати худоӣ

خود نتوان بود به شرکت خدای

Пок аз олӯдагии оби вхок

پاک از آلودگی آب وخاک

Поктар аз ҳар чаҳ бигӯянд пок

پاک تر از هر چه بگویند پاک

Дидан ӯ ҳаст зи мардуми дурӯғ

دیدن او هست ز مردم دروغ

То ҳам азуи дидаи наёбади фурӯғ

تا هم ازو دیده نیابد فروغ

Даври заминро ба замони бози баст

دور زمین را به زمان باز بست

Дом ва дар аз вай бо мон боз раст

دام و در از وی با مان باز رست