Кард чу раҳ дар саратони офтоб

کرد چو ره در سرطان آفتاب

Чашмаи хуршед фурӯ шуд ба об

چشمهٔ خورشید فرو شد به آب

Абри сарои парда ба боло кашид

ابر سراپرده به بالا کشید

Сабзаи сафи хеш ба саҳро кашид

سبزه صف خویش به صحرا کشید

Тундии сайлоби зи болои кӯҳ

تندی سیلاب ز بالای کوه

Аз шуъаб оварад заминро сутӯҳ

از شعب آورد زمین را ستوه

Барқи баҳри сӯй ба тобӣ дигар

برق به هر سوی به تابی دگر

Дашти баҳри ҷӯй ба обӣ дигар

دشت به هر جوی به آبی دگر

Шолии сар сабз надонам з чист

شالی سرسبز ندانم ز چیست

Коби гузашташи зи сар , онгоҳ зист

کآب گذشتش ز سر، آنگاه زیست

Оби фарохии ҳамаи раҳ то ба гунг

آب فراخی همه ره تا به گنگ

Омадаи лашкари ҳама аз оби танг

آمده لشکر همه از آب تنگ

Пои сутурон ба замин дар шуда

پای ستوران به زمین درشده

Гови заминро сами шани сар шуда

گاو زمین را سم‌شان سر شده

Буд ба ҳар ҷо ки нузули сипоҳ

بود به هرجا که نزول سپاه

Танагии ҷӯ буду фарохии коҳ

تنگی جو بود و فراخی کاه