Шаб чу видоъи ма ва сайёра кард

شب چو وداع مه و سیاره کرد

Субҳи дам аз меҳри қабо пора кард

صبح دم از مهر قبا پاره کرد

Кавкабаи шарқи сӯй шарқ тофт

کوکبهٔ شرق سوی شرق تافت

Лашкари мағриби сӯии мағриби шитофт

لشکر مغرب سوی مغرب شتافت

Сарвари машриқ ба видоъи писар

سرور مشرق به وداع پسر

Гиря кунон кард зи дарёи гузар

گریه کنان کرد ز دریا گذر

Хос шуд аз баҳри видоъи ду шоҳ

خاص شد از بهر وداع دو شاه

Чун раҳ боиста ороми гоҳ

چون ره بایستهٔ آرام گاه

Хилвати азин гӯна ки муҳаррам набӯд

خلوت ازین گونه که محرم نبود

Ҳеҷ кас аз хилватён ҳам набӯд

هیچ کس از خلوتیان هم نبود

Ончии бад аз маслиҳати малики роз

آنچه بد از مصلحت ملک راز

Як бадгар ҳар ду намуданд боз

یک بد گر هر دو نمودند باز

Аз пас он , ҳар ду ба пои хостнд

از پس آن ، هر دو به پا خاستند

Узри бадви нек ҳаме хостанд

عذر بدو نیک همی خواستند

Хастаи падар аз дили пурхӯну риш

خسته پدر از دل پرخون و ریش

Даст дар оварад ба дилбанди хеш

دست در آورد به دلبند خویش

Нола ҳаме кард ки эй ҷони ман

ناله همی کرد که ای جان من

Ҷон на азон дгарӣ , зон ман !

جان نه ازان دگری ، زان من !

Чун ту шудӣ дили з ки ҷӯяд туро ?

چون تو شدی دل ز که جوید ترا ؟

Вена ба ки гӯям , ки бигӯед туро ?

وین به که گویم، که بگوید ترا ؟

Оҳ ! ки сабри аздл ва тан ме равад

آه ! که صبر ازدل و تن می‌رود

Хӯни ман аз дида ман ме равад

خون من از دیدهٔ من می‌رود

Чун шуъаби нолаи зи ғояти гузашт

چون شعب ناله ز غایت گذشت

Гиряу зории зи ниҳояти гузашт

گریه و زاری ز نهایت گذشت

Як нафасӣ зон нмт аз ҳуш рафт

یک نفسی زان نمط از هوش رفت

Каши сари фарзанди з огўш рафт

کش سر فرزند ز آگوش رفت

Ваон халафи поки ҳам аз дарди дил

وان خلف پاک هم از درد دل

Хоки раҳ аз гиря ҳаме кард гул

خاک ره از گریه همی کرد گل

Бастаи дилу ҷон ба вафои падар

بسته دل و جان به وفای پدر

Дидаи ҳамеи суд ба пои падар

دیده همی سود به پای پدر

Ашк фишонон ба дили дарднок

اشک فشانان به دل دردناک

Мардумаки дидаи фитода ба хок

مردمک دیده فتاده به خاک

Ҳар ду ба ҷони шефтаи як дигар

هر دو به جان شیفتهٔ یک دگر

Дӯхта буданд назар бо назар

دوخته بودند نظر با نظر

Рӯй баҳам карда чунин то бдир

روی بهم کرده چنین تا بدیر

Ҳеҷ нагаштанд зи дидори сайр

هیچ نگشتند ز دیدار سیر

Оқибати аламри дарони иттифоқ

عاقبت الامر درآن اتفاق

Чунки надиданд гзир аз фироқ

چونکه ندیدند گزیر از فراق

Ҳар ду рухи хӯн шудаи унноби ранг

هر دو رخ خون شده عناب رنگ

Як дигар оғӯш гирифтанд танг

یک دگر آغوش گرفتند تنگ

Рафт падар пой бикуштӣ ниҳод

رفت پدر پای بکشتی نهاد

Дидаи равон аз мижаи тӯфони кушод

دیده روان از مژه طوفان گشاد

Гиряи кунон бо дили бирёни хеш

گریه کنان با دل بریان خویش

Киштии худ худ ронад ба тӯфони хеш

کشتی خود خود راند به طوفان خویش

ӯ шудаи зини сӯи писари дардманд

او شده زین سو پسر دردمند

Оҳ баровард ба бонги баланд

آه برآورد به بانگ بلند

Гиря ҳаме кард замонии дароз

گریه همی کرد زمانی دراز

Сӯии пдрдоштаҳи чашми ниёз

سوی پدرداشته چشم نیاز

Рондаи ҳаме аз мижаи сайлоби хӯн

رانده همی از مژه سیلاب خون

То знзри киштӣ шаҳ шуд бурун

تا زنظر کشتی شه شد برون

Дид чу холии маҳал аз шоҳи хеш

دید چو خالی محل از شاه خویش

Рахш равон кард ба бунгоҳи хеш

رخش روان کرد به بنگاه خویش

Рафт ба лашкар дар харгоҳи баст

رفت به لشکر در خرگاه بست

Вомд ва шудро замёни роҳи баст

وآمد و شد را زمیان راه بست

Ҷома ба фарёд ва фиғон ме дарид

جامه به فریاد و فغان می‌درید

Ҷома раҳо кун ту ки , ҷон ме дарид

جامه رها کن تو که، جان می‌درید