Хусрави ман ! бигузар аз бен гуфтугӯӣ

خسرو من! بگذر از بن گفتگوی

Некии хешу бад мардум магӯӣ

نیکی خویش و بد مردم مگوی

Чашми ту аз айби ту дидан тиҳӣ аст

چشم تو از عیب تو دیدن تهی است

Аз дгарӣ пресс ки айб ту чист

از دگری پرس که عیب تو چیست

Чашми бахуд боз макун чун хасон

چشم بخود باز مکن چون خسان

Байни сӯии худ лек ба чашми касон

بین سوی خود لیک به چشم کسان

Пел талаб кард , шаҳ , пели зӯр

پیل طلب کرد، شه، پیل زور

Коваради он бенамаконро ба шӯр

کاورد آن بی نمکان را به شور

Ҳамчуи камони пари хаму тир аз миён

همچو کمان پر خم و تیر از میان

Тир ситодааст ва камонаш равон

تیر ستاده است و کمانش روان

Аз рухи худ , пеши ту , хоқони чин

از رخ خود، پیش تو، خاقان چین

Сӯрат чин карда биравӣ замин

صورت چین کرده بروی زمین