Бош ба комам ки ба коми туам

باش به کامم که به کام توام

Зиндау нозинда ба номи туам

زنده و نازنده به نام توام

Ҳикмату ҳукмаш ки надорад завол

حکمت و حکمش که ندارد زوال

Ҳам зи халали холӣ ва ҳам аз хаёл

هم ز خلل خالی و هم از خیال

Бар дар ту омадаам шармсор

بر در تو آمده‌ام شرمسار

Аз шари ман дар гузар ва дар гузор

از شر من در گذر و در گزار

Уштури пӯяндаи пӯлоди пой

اشتر پویندهٔ پولاد پای

Кӯҳи намо аз тан кӯҳон намой

کوه نما از تن کوهان نمای

Абр шудаи кӯҳи баланд аз шиква

ابر شده کوه بلند از شکوه

Барқ шуда бар сар ӯ теғи кӯҳ

برق شده بر سر او تیغ کوه

Оби маъонии зи дилами зоди зуд

آب معانی ز دلم زاد زود

Оташи табъам ба қалам дод дӯд

آتش طبعم به قلم داد دود