Худовандо чу ҷон додӣ дилами бахш

خداوندا چو جان دادی دلم بخش

Дили ошиқ , на ҷони оқилами бахш

دل عاشق، نه جان عاقلم بخش

Дарунии даҳ ки берун набӯд аз дард

درونی ده که بیرون نبود از درد

Ба берун ва дарун набӯд зи ту фард

به بیرون و درون نبود ز تو فرد

Чунон дорам ки то поянда бошам

چنان دارم که تا پاینده باشم

На аз ҷон балки аз дил зинда бошам

نه از جان بلکه از دل زنده باشم

Чунон шӯи ҷониб худ раҳнамоем

چنان شو جانب خود رهنمایم

Ки аз худ бугсалами сӯй ту оем

که از خود بگسلم سوی تو آیم

Чунон кун хонаи тинати харобам

چنان کن خانهٔ طینت خرابم

Ки аз ҳар сӯ дар ояд офтобам

که از هر سو در آید آفتابم

Чунон на ёди худ андари замирам

چنان نه یاد خود اندر ضمیرم

Ки бо ёд ту меРом , чун бимирам

که با یاد تو میرم، چون بمیرم

Чунон бунёди ишқи аФгни дарин дил

چنان بنیاد عشق افگن درین دل

Ки раведи ҷовдонии сабзаи зини гул

که روید جاودانی سبزه زین گل

Чунонам хон сӯии хеш аз ҳамаи сӯ

چنانم خوان سوی خویش از همه سو

Ки рӯем дар ту бошад аз ҳама рӯй

که رویم در تو باشد از همه روی

Чунонам даҳ май пай дар паии ишқ

چنانم ده می پی در پی عشق

Ки фардои масти хезам аз май ишқ

که فردا مست خیزم از می عشق

Гирифторам ба дасти нафаси худ рой

گرفتارم به دست نفس خود رای

Ба раҳмат бар гирифторӣ бибахшоӣ

به رحمت بر گرفتاری ببخشای

Ба нури дил чунон кун зиндаи ҷонам

به نور دل چنان کن زنده جانم

Ки баъд аз мурдагии ҳам зиндаи монам

که بعد از مردگی هم زنده مانم

зи нафаси тираи кешам , каш ба як бор

ز نفس تیره کیشم، کش به یک بار

Пас онгаҳ сӯии хешами каш ба як бор

پس آنگه سوی خویشم کش به یک بار

Гдоӣиро чунон даҳ бори даргоҳ

گدائی را چنان ده بار درگاه

Казон дарга надонад сӯии худ роҳ

کزان درگه نداند سوی خود راه

Маро дар шуълаҳои шавқи худ на

مرا در شعله‌های شوق خود نه

Чу хокистар шавам бар бод дар даҳ

چو خاکستر شوم بر باد در ده

Насимӣ ном зад фармо зи сӯят

نسیمی نام زد فرما ز سویت

Ки биҳуши абади гирдам ба бӯят

که بیهوش ابد گردم به بویت

Бидон зиндаи дилон кандар туфу тоб

بدان زنده دلان کاندر تف و تاب

НхФтнд аз ғамат , то охирин хоб

نخفتند از غمت، تا آخرین خواب

Ки чун ояд замон хуфтанами танг

که چون آید زمان خفتنم تنگ

Ба бедорӣ дар дам ту кун оҳанг

به بیداری در دم تو کن آهنگ

Пас аз хобӣ ки бедорӣ наёбам

پس از خوابی که بیداری نیابم

Чу бедории диҳии фардои зи хобам

چو بیداری دهی فردا ز خوابم

Кушода кун чунон чашми умедам

گشاده کن چنان چشم امیدم

Ки бахти оради зи дидорати навидам

که بخت آرد ز دیدارت نویدم

Ҳаётии даҳ маро дар ҷустуҷӯят

حیاتی ده مرا در جستجویت

Ки меРом , то зем , дар орзӯят

که میرم، تا زیم، در آرزویت

Бидон мақсӯди хоҳиши бахши роҳам

بدان مقصود خواهش بخش راهم

Ки аз ту ҷузи ту мақсӯдӣ нахоҳам

که از تو جز تو مقصودی نخواهم

зи ҳиммати нардбонӣ на дарин хок

ز همت نردبانی نه درین خاک

Ки битавонам шудан бар боми афлок

که بتوانم شدن بر بام افلاک

Умедии даҳ ки раҳи сӯяти намояд

امیدی ده که ره سویت نماید

Калидии даҳ ки дар сӯяти кушояд

کلیدی ده که در سویت گشاید

Чу додӣ аз паии тоъати вуҷӯдам

چو دادی از پی طاعت وجودم

Ба тоъати бахши тавфиқи суҷудам

به طاعت بخش توفیق سجودم

Ба корӣ раҳнамӯнӣ кун дилам ро

به کاری رهنمونی کن دلم را

Ки нспорд ба шайтони ҳосилам ро

که نسپارد به شیطان حاصلم را

Маро бо зиндагонии бахши ёрӣ

مرا با زندگانی بخش یاری

Ки то ҷон доданами дили зиндаи дорӣ

که تا جان دادنم دل زنده داری

Бидиҳ бо ошноӣӣ об хӯрдам

بده با آشنائی آب خوردم

Ки ман зон ошноӣии зиндаи гирдам

که من زان آشنائی زنده گردم

Мабар наздики шанам дар ғаму сур

مبر نزدیک شانم در غم و سور

Ки давр аз ман буванд чун тўӣии давр

که دور از من بوند چون توئی دور

Намози ман , казу рӯем ба пастӣ аст

نماز من، کزو رویم به پستی است

Буруни тоъат , даруни сӯрат парастӣ аст

برون طاعت، درون صورت پرستی است

Ниёзии даҳ зи малик бе ниёзӣ

نیازی ده ز ملک بی نیازی

Казон гардад намози ман намозӣ

کزان گردد نماز من نمازی

Баҳр чаҳ ояд дарунам дор хурсанд

بهر چه آید درونم دار خرسند

Буруни ҳам , зевар хурсандем банд

برون هم، زیور خرسندیم بند

Чу роҳи давр наздикаст пешам

چو راه دور نزدیک است پیشم

Чунон дор аз карами наздики хешам

چنان دار از کرم نزدیک خویشم

Ки аз худ даври сад фарсанг бошам

که از خود دور صد فرسنگ باشم

Ба ёдат бедил ва бесанг бошам

به یادت بی دل و بی سنگ باشم

Чўраҳ пешаст , зоди манзилами даҳ

چوره پیش است، زاد منزلم ده

Чу ҷони хоҳии ситад , бории дилами даҳ

چو جان خواهی ستد، باری دلم ده

Чу хоҳад хуфт , лобуд , нафаси ботил

چو خواهد خفت، لابد، نفس باطل

Пас аз бедоряши хспони таҳи гул

پس از بیداریش خسپان تهٔ گل

Чу хокам бар сар уфтад дар таҳи хок

چو خاکم بر سر افتد در ته خاک

Ту кун , бар хоксорӣ , раҳмат эй пок

تو کن، بر خاکساری، رحمت ای پاک