Боғ дар айёми баҳорон хуш аст

باغ در ایام بهاران خوش است

Мавсими гул бо рух ёрон хушаст

موسم گل با رخ یاران خوشست

Чун гул наврӯз кунад нофаи боз

چون گل نوروز کند نافه باز

Наргиси сармаст дар ояд ба ноз

نرگس سرمست در آید به ناز

Сабзаи براردи хати ошиқи фиреб

سبزه برآرد خط عاشق فریب

Аз дил бинанда рибоед шикеб

از دل بیننده رباید شکیب

Барг шавад бар гули насрини фарох

برگ شود بر گل نسرین فراخ

Об чакад зи абр бар андоми шох

آب چکد ز ابر بر اندام شاخ

Сарвтар андоми зи лутфи сабо

سرو تر اندام ز لطف صبا

Аз хаз бе тори бипушади қабо

از خز بی‌تار بپوشد قبا

Тоза шавад лола чу рухсори дӯст

تازه شود لاله چو رخسار دوست

Ғунча нўхиз нагунҷад ба пӯст

غنچهٔ نوخیز نگنجد به پوست

Бар рухи гул ғоза кунад лолаи зор

بر رخ گل غازه کند لاله زار

Ҷилваи кунони дасти براردи чанор

جلوه‌کنان دست برآرد چنار

Аз хати сунбул ки мънбр шавад

از خط سنبل که معنبر شود

Хоки чамани ғолия тар шавад

خاک چمن غالیهٔ‌تر شود

Абри бгрид ба рухи бӯстон

ابر بگرید به رخ بوستان

Боғи бихандад чу лаби дӯстон

باغ بخندد چو لب دوستان

То бунаад бар ҷигари лолаи доғ

تا بنهد بر جگر لاله داغ

Гули ҳама аз бод фурӯзад чароғ

گل همه از باد فروزد چراغ

Бти зи тарона ки баравад оварад

بط ز ترانه که برود آورد

Фохтагонро ба сурӯд оварад

فاختگان را به سرود آورد

Гар чаҳ кунад мурғи зи мастии хурӯш

گر چه کند مرغ ز مستی خروش

Низ наад бар сари гули по ба ҳуш

نیز نهد بر سر گل پا به هوش

Бо з чу гули рахти бирезади зи хор

با ز چو گل رخت بریزد ز خار

Ханда фаромӯш кунад лолаи зор

خنده فراموش کند لاله‌زار

Боғ диҳад ҳалаи рангин ба бод

باغ دهد حله رنگین به باد

Ғунчаи бибандади лаби ширни кшод

غنچه ببندد لب شیرن کشاد

Сарви сроФроштаҳи пасти аўФтд

سرو سرافراشته پست اوفتد

Дар варақи лолаи шикасти аўФтд

در ورق لاله شکست اوفتد

Нофаи шукуфаи надиҳади буии машк

نافه شکوفه ندهد بوی مشک

Пар шаканд фохта аз шохи хушк

پر شکند فاخته از شاخ خشک

Мурғ хӯрд бар гули насрини дареғ

مرغ خورد بر گل نسرین دریغ

Бод биорад ба сари сабзаи теғ

باد بیارد به سر سبزه تیغ

Настаран аз шохи дроФтди нигун

نسترن از شاخ درافتد نگون

Хушк шавад дар ҷигари лолаи хӯн

خشک شود در جگر لاله خون

Сард шавад чашма чу афсурдагон

سرد شود چشمه چو افسردگان

Зард шавад сабза чу гули хӯрдагон

زرد شود سبزه چو گل خوردگان

Шохи бунафша ки зи ҷо бар шавад

شاخ بنفشه که ز جا بر شود

Каз дамаи дида ъбҳр шавад

کز دمهٔ دیده عبهر شود

Бараҳна гардад чамани ҳалаи пӯш

برهنه گردد چمن حله پوش

Шох диҳад мужда ба ҳизуми фуруш

شاخ دهد مژده به هیزم فروش

Ханҷари сӯсан чу фитад бар замин

خنجر سوسن چو فتد بر زمین

Сояи бабри зи сари ёсамин

سایه ببر ز سر یاسمین

Абр наёрад гуҳарӣ аз сипеҳр

ابر نیارد گهری از سپهر

Хори нхорди сари насрин ба меҳр

خار نخارد سر نسرین به مهر

Аҳди ҷавонӣ ки баҳор тан аст

عهد جوانی که بهار تن است

Нисбаташ инак ҳам азин гулшан аст

نسبتش اینک هم ازین گلشن است

То буд асбоби ҷавонӣ ба тан

تا بود اسباب جوانی به تن

Рӯй чу гул бошаду тан чун саман

روی چو گل باشد و تن چون سمن

Тоза буд маҷлиси ёрон ба ту

تازه بود مجلس یاران به تو

Ҷилва кунад сафи саворон ба ту

جلوه کند صف سواران به تو

Шефтагони дида ба рӯят ниҳанд

شیفتگان دیده به رویت نهند

Рахти ҳавас бар сар Кувайт ниҳанд

رخت هوس بر سر کویت نهند

Накҳати гесу чу насими саҳар

نکهت گیسو چو نسیم سحر

Ранги биногваш чу насрин тар

رنگ بناگوش چو نسرین تر

Наргиси ту бода надонад гуноҳ

نرگس تو باده نداند گناه

Ғунчаи ту ханда надорад нигоҳ

غنچهٔ تو خنده ندارد نگاه

Тоб диҳад чеҳраи зи брноист

تاب دهد چهره ز برنایست

Майл кунад сина ба ръноиист

میل کند سینه به رعناییست

Дидаи сӯии фитна парастӣ кашад

دیده سوی فتنه پرستی کشد

Дили ҳама дар шухӣ ва мастӣ кашад

دل همه در شوخی و مستی کشد

Ноз кунӣ нози кашандат ба ҷон

ناز کنی ناز کشندت به جان

Дили талабӣ низ диҳандат равон

دل طلبی نیز دهندت روان

Рӯз чаҳ ҷӯӣ ба шабат он расад

روز چه جویی به شبت آن رسد

То шаби ту низ ба поён расад

تا شب تو نیز به پایان رسد

Навбати перӣ чу занад кӯси дард

نوبت پیری چو زند کوس درد

Дил шавад аз хуши дилӣу айши сард

دل شود از خوش دلی و عیش سرد

Гӯнаи рухсор ба зардӣ занад

گونهٔ رخسار به زردی زند

Оташи меъдаи дам сардӣ занад

آتش معده دم سردی زند

Мӯии сипед аз аҷали оради паём

موی سپید از اجل آرد پیام

Паши хам аз марги расонади салом

پش خم از مرگ رساند سلام

Дар тану андом даред шикаст

در تن و اندام در اید شکست

Ларза кунад пои зи сустӣ чу даст

لرزه کند پای ز سستی چو دست

Чашм шавад мунзавӣ аз хонҳо

چشم شود منزوی از خانها

Рахта шавад рустаи дандонҳо

رخته شود رستهٔ دندانها

Қӯти дили бишиканаду зӯри тан

قوت دل بشکند و زور تن

Пӯст ҷудо гардад чун перҳан

پوست جدا گردد چون پیرهن

Чанги сифати раги ҷаҳд аз пушти пер

چنگ صفت رگ جهد از پشت پیر

Тори бихандад чу куҳан шуд срир

تار بخندد چو کهن شد صریر

Ишқ батон бори бирезади зи дӯш

عشق بتان بار بریزد ز دوش

Деги ҳавас боз нишинад зи ҷӯш

دیگ هوس باز نشیند ز جوش

Тира шавад машъалаи нури айн

تیره شود مشعلهٔ نور عین

Дил ба мусалло кашад аз къбтин

دل به مصلا کشد از کعبتین

Хушк шавад умда бо зу чу калак

خشک شود عمده با زو چو کلک

Суст шавад муҳраи гардани зи силк

سست شود مهرهٔ گردن ز سلک

Кунад шавад боди ҳаворо синон

کند شود باد هوا را سنان

Майли з маъшӯқ битобад Аннан

میل ز معشوق بتابد عنان

Аз майу гулзори фироқи аўФтд

از می و گلزار فراغ اوفتد

Зуҳди зарурӣ ба димоғи аўФтд

زهد ضروری به دماغ اوفتد

Бар ҳамаи ин ду дамодам расад

بر همه این دو دمادم رسد

Аз ҳама бигузашта ба мо ҳам расад

از همه بگذشته به ما هم رسد

Он ки айёми ҷавонии гузашт

آن که ایام جوانی گذشت

Умр бидон гӯна ки донеи гузашт

عمر بدان گونه که دانی گذشت

Тири қадӣ бар сари перии нижанд

تیر قدی بر سر پیری نژند

Гуфт ба бозӣ ки камонат ба чанд

گفت به بازی که کمانت به چند

Гуфт макун нархи тиҳии моягон

گفت مکن نرخ تهی مایگان

Рӯ ки ҳам акнӯн расадат ройгон

رو که هم اکنون رسدت رایگان

Аҳди баҳор аз гул шабгир пресс

عهد بهار از گل شبگیر پرس

Завқи ҷавонии зи дил пер пресс

ذوق جوانی ز دل پیر پرس

Пери шиносад ки ҷавонӣ чаҳ буд

پیر شناسد که جوانی چه بود

То наравад аз ту ндонӣ чаҳ буд

تا نرود از تو ندانی چه بود

Фориғӣ аз қадари ҷавонӣ ки чист

فارغی از قدر جوانی که چیست

То нашӯй пер ндонӣ ки чист

تا نشوی پیر ندانی که چیست