Шамъ рӯй ту длмро чу бҷони мисўзд

شمع روی تو دلمرا چو بجان میسوزد

Офтоб аз дами оташи нафасон май сӯзад

آفتاب از دم آتش نفسان می سوزد

Баҳр аз карӣаи мо дар бсдФ кард оварад

بحر از کریه ما در بصدف کرد آورد

Лаъл аз ёди лабат дар дили кон май сӯзад

لعل از یاد لبت در دل کان می سوزد

Коми дили ҳечкас аз лаъли ту ҳаргиз нагирифт

کام دل هیچکس از لعل تو هرگز نگرفت

Номи он лаби ҳамаро кому забон май сӯзад

نام آن لب همه را کام و زبان می سوزد

Акси хуршеди Рахш дар дил дарё афтод

عکس خورشید رخش در دل دریا افتاد

Аз ҳарорати ҷигари оби равон май сӯзад

از حرارت جگر آب روان می سوزد

Пеши рухсори ту эй шамъи саропардаи ҷон

پیش رخسار تو ای شمع سراپرده جان

Ҳамчуи парвонаи бикдми ду ҷаҳон май сӯзад

همچو پروانه بیکدم دو جهان می سوزد

Оташ рӯй ту танҳо на дили гулро сӯхт

آتش روی تو تنها نه دل گل را سوخت

Ҷони булбули зи ғамати наъраи занон май сӯзад

جان بلبل ز غمت نعره زنان می سوزد

Гарчи рухсори ту дар санг чу оташ ҷо кард

گرچه رخسار تو در سنگ چو آتش جا کرد

То нгўинд ки ӯ чун дигарон май сӯзад

تا نگویند که او چون دیگران می سوزد