Нест ҷузи зоти худои пайдоу пинҳони ҳечкас

نیست جز ذات خدا پیدا و پنهان هیچکس

Ҳақи шиносони ду ъолмрои ҳамаи икҳрФи бас

حق شناسان دو عالمرا همه یکحرف بس

Ҳамчуи неи бнўохти ҷонрои субҳи ёри лаби шукр

همچو نی بنواخت جانرا صبح یار لب شکر

Аз лаби ҷони бахш ноӣӣ мезанад ҷонҳо нафас

از لب جان بخش نائی می زند جانها نفس

Омад аз имкону воҷиби корвони солори ғайб

آمد از امکان و واجب کاروان سالار غیب

Нолаи ашё буд дар корвони бонги ҷарас

ناله اشیا بود در کاروان بانگ جرس

Дӯш дар шаҳри дили мо дузд рӯ оварда буд

دوش در شهر دل ما دزد رو آورده بود

Дидам он шаҳро ки ҳам худ зад буд ва ҳам асас

دیدم آن شه را که هم خود زد بود و هم عسس

Гуфтамаш дуздӣ чаро эй подшоҳи инсу ҷон

گفتمش دزدی چرا ای پادشاه انس و جان

Гуфт гавҳарро зи чашми ғайби мипўшм на хас

گفت گوهر را ز چشم غیب میپوشم نه خس

Бо дӯзах шҳмот хоҳам карданаш дар арсаи гоҳ

با دوزخ شهمات خواهم کردنش در عرصه گاه

Каз ду зулфи хеш тарҳаш дода пелу фарс

کز دو زلف خویش طرحش داده پیل و فرس

Шаш ҷҳаҳ ғарқаст дар дарёии ваҳдати хушки лаб

شش جهة غرق است در دریای وحدت خشک لب

Қатраҳоро дар муҳӣт ишқ набӯд пеш ва пас

قطره ها را در محیط عشق نبود پیش و پس

Фозкр ва не гуфт аввал ёд кард охири зи мо

فاذکر و نی گفت اول یاد کرد آخر ز ما

Беш аз ин моро аз он ҳазрат набошад мултамис

بیش از این ما را از آن حضرت نباشد ملتمس

Кўҳё бар чарх чорам рафт чун исо бидам

کوهیا بر چرخ چارم رفت چون عیسی بدم

Дил ки бигузашт аз хаёли шаҳвату ҳирсу ҳавас

دل که بگذشت از خیال شهوت و حرص و هوس