Он моҳ дар омад аз дирами дӯш

آن ماه در آمد از درم دوش

Аз зулфи ду ҳалқа карда дргўш

از زلف دو حلقه کرده درگوش

Гуфто ки нмикнми саломат

گفتا که نمیکنم سلامت

Аммо чу ту кардае фаромӯш

اما چو تو کرده ای فراموش

Ин гуфту ниқобро барандохт

این گفت و نقاب را برانداخت

Аз рӯй чу моҳу зулфи маи пӯш

از روی چو ماه و زلف مه پوش

Бар хок фитодаму тпидм

بر خاک فتادم و طپیدم

Аз бода васл гашта биҳуш

از باده وصل گشته بیهوش

Гуфтам бнмоимти бъолм

گفتم بنمایمت بعالم

Гуфто ки маро ба халқ мафруш

گفتا که مرا به خلق مفروش

Онгоҳи серуми зи хоки бардошт

آنگاه سرم ز خاک برداشت

Лаб бар лаби ман ниҳоду хомӯш

لب بر لب من نهاد و خاموش

Кӯҳӣ чўбшб кашид зулфаш

کوهی چوبشب کشید زلفش

Хуршед намӯд аз маи равиш

خورشید نمود از مه روش