Сӯхтам аз оташи рухсори маи рӯйон чу шамъ

سوختم از آتش رخسار مه رویان چو شمع

Дар миёни оташам бо дидаи гирён чу шамъ

در میان آتشم با دیده گریان چو شمع

Офарин бар сӯзу сози мо ки шабҳо то буруз

آفرین بر سوز و ساز ما که شبها تا بروز

Шамъ гирёнаст ва моро давлати хандон чу шамъ

شمع گریان است و ما را دولت خندان چو شمع

Хона равшан гардад ва ҷонам шавад равшан чу моҳ

خانه روشن گردد و جانم شود روشن چو ماه

Грдроӣӣ аз дар торики даравишон чу шамъ

گردرائی از در تاریک درویشان چو شمع

Роҳ васлат бозёбам дар шаби зулфи сиёҳ

راه وصلت بازیابم در شب زلف سیاه

Гар кунад бар ман шабӣ рӯй ту нури афшон чу шамъ

گر کند بر من شبی روی تو نور افشان چو شمع

Кўҳё вақтаст каз моҳи Рахши равшани шӯй

کوهیا وقت است کز ماه رخش روشن شوی

Чанд хоҳӣ сӯхтан аз оташи ҳиҷрон чу шамъ

چند خواهی سوختن از آتش هجران چو شمع