Дорам аз зулфу холи ту дар дили ҳазор доғ

دارم از زلف و خال تو در دل هزار داغ

Ҷонам бсухт зи оташ рӯй ту чун чароғ

جانم بسوخت ز آتش روی تو چون چراغ

Бар остони хоки ту эй сарви глъзор

بر آستان خاک تو ای سرو گلعذار

Моро фароғатаст зи гулҳои саҳни боғ

ما را فراغت است ز گلهای صحن باغ

Парвардаам бсоъди шаҳи бози рӯҳ ро

پرورده ام بساعد شه باز روح را

То барканд ду дидаи ин нафаси бдклоғ

تا برکند دو دیده این نفس بدکلاغ

эй дили бқўли Сайиди кунин кор кун

ای دل بقول سید کونین کار کن

Зонрў ки бар расӯл набошад биҷузи калоғ

زانرو که بر رسول نباشد بجز کلاغ

Бар ёди чашми оҳӯии сармасти он ғизол

بر یاد چشم آهوی سرمست آن غزال

Кӯҳии туро расад ки наҳй сари ббоғи вроғ

کوهی تو را رسد که نهی سر بباغ وراغ