Мо чу дорем бсрўи қади дилдори тамаъ

ما چو داریم بسرو قد دلدار طمع

Булбул аз ҳазрат мо кард бглзори тамаъ

بلبل از حضرت ما کرد بگلزار طمع

Дил ҳар зарра ки дорем бсди длбозӣ

دل هر ذره که داریم بصد دلبازی

Дорад аз талъати хуршеди ту анвори тамаъ

دارد از طلعت خورشید تو انوار طمع

Ман девонаи бедил ки надорам зару сим

من دیوانه بیدل که ندارم زر و سیم

Кардаам аз лаби ҷони бахши ту сад бори тамаъ

کرده ام از لب جان بخش تو صد بار طمع

Зоҳиди андари ҳаваси лаъли лаби мигўнт

زاهد اندر هوس لعل لب میگونت

Карда аз савмиъаҳо бодаи хумори тамаъ

کرده از صومعه ها باده خمار طمع

То кунад кӯҳли басари мардумаки дидаи мо

تا کند کحل بصر مردمک دیده ما

Кард аз хоки раҳати чашми гуҳарбори тамаъ

کرد از خاک رهت چشم گهربار طمع

Ёр мохндаҳ кунад бо рухи ма то шабу рӯз

یار ماخنده کند با رخ مه تا شب و روز

Дорад аз ошиқи худ дидаи хўнбори тамаъ

دارد از عاشق خود دیده خونبار طمع

Гар касе рози карамҳои ту чашм тамаъ аст

گر کسی راز کرم های تو چشم طمع است

Дошт кӯҳии зи атоҳои ту сад бори тамаъ

داشت کوهی ز عطاهای تو صد بار طمع