Длброи ҷониби арбоб вафо бигушо чашм

دلبرا جانب ارباب وفا بگشا چشم

Ки маро аз рухи зебоӣ ту шуд бинои чашм

که مرا از رخ زیبای تو شد بینا چشم

То бар ореми зи васли ту дар аз баҳри вуҷӯд

تا بر آریم ز وصل تو در از بحر وجود

Дорад аз гиряи пинҳони дил ва ҳам дарёи чашм

دارد از گریه پنهان دل و هم دریا چشم

То ба бинад назари поки бсди дидаи ту ро

تا به بیند نظر پاک بصد دیده تو را

Дар тамошоӣ ту гаштем зи сар то пои чашм

در تماشای تو گشتیم ز سر تا پا چشم

Назарӣ кун ки ҳама бар ма рӯят доранд

نظری کن که همه بر مه رویت دارند

Одам аз пастии хоку малик аз болои чашм

آدم از پستی خاک و ملک از بالا چشم

Ёр чун мардумаки дида дил шуд кӯҳӣ

یار چون مردمک دیده دل شد کوهی

Боз карданд бадӣдори худои ҷонҳо чашм

باز کردند بدیدار خدا جانها چشم