Марказ аршаст дили холи сияҳи ҳамтоӣ ӯ

مرکز عرش است دل خال سیه همتای او

Ришта зулфаст ҷони умри самани Фрсоӣ ӯ

رشته زلف است جان عمر سمن فرسای او

Олимиро кишту дардам зинда кард он ҷонФзо

عالمی را کشت و دردم زنده کرد آن جانفزا

Яҳё аламутӣаст май байнам дар лабҳои ӯ

یحیی الموتی است می بینم در لبهای او

наменагунҷад дар замини вършу курсии оҳи оҳ

می نگنجد در زمین وعرش و کرسی آه آه

Ҷузи дили пурхӯн наме байнами ёрони ҷой ӯ

جز دل پرخون نمی بینم یاران جای او

Ҳаст мавҷӯдоти зилл ӯ ваов чун офтоб

هست موجودات ظل او واو چون آفتاب

Дар дил ҳар зарра рӯй қмрФрсоӣ ӯ

در دل هر ذرهٔ روی قمرفرسای او

Бар лаби дили гӯш на то бишинавӣ бе восита

بر لب دل گوش نه تا بشنوی بی واسطه

Илми тавҳиди худованд аз лаб гуёӣ ӯ

علم توحید خداوند از لب گویای او

Кӯҳии девонаи дил то дид он чашми сиёҳ

کوهی دیوانه دل تا دید آن چشم سیاه

Ҳамчуи оҳӯ май дӯди пайваста дар саҳроӣ ӯ

همچو آهو می دود پیوسته در صحرای او