Он маи тарк чун гули хандаи занон дай бидамаст

آن مه ترک چون گل خنده زنان دی بدمست

Қадаҳи бода чу лаъли лаби хунхори бадаст

قدح باده چو لعل لب خونخوار بدست

Аз дили сӯхтаи пешаш чу кабоб оварадем

از دل سوخته پیشش چو کباب آوردیم

Ком ӯ сӯхт лабаш гуфт кабобӣ гарм аст

کام او سوخت لبش گفت کبابی گرم است

Гуфтам эй ҷони ҷаҳони сӯхтам аз ҳиҷри ту ман

گفتم ای جان جهان سوختم از هجر تو من

Гуфт бе мо манишин бо туам аз рӯзи аласт

گفت بی ما منشین با توام از روز الست

Тоҳдис аз лаби он соқӣ ҷон бишунидам

تاحدیث از لب آن ساقی جان بشنیدم

Рӯҳи ман маст шуду шишаи дилдори шикаст

روح من مست شد و شیشه دلدار شکست

Дид соқӣ ки шикастами қадаҳ аз шавқи лабаш

دید ساقی که شکستم قدح از شوق لبش

Гуфт девона шудӣ ошиқу маъшӯқи параст

گفت دیوانه شدی عاشق و معشوق پرست

Қасд кардам ки бигирам шикани турра ӯ

قصد کردم که بگیرم شکن طره او

Ҳам бзнҷири сари зулфи маро дар ҳам баст

هم بزنجیر سر زلف مرا در هم بست

Дид кӯҳӣ ки бзнҷири вафо дар банд аст

دید کوهی که بزنجیر وفا در بند است

Дар хами ҷаъд сияҳ рафт бхлўт бинишаст

در خم جعد سیه رفت بخلوت بنشست