Дида то рухсораи дилдорро дидан гирифт

دیده تا رخساره دلدار را دیدن گرفت

Ҷони зи файз рӯй он ма рӯй парвардан гирифт

جان ز فیض روی آن مه روی پروردن گرفت

Офтоби лоязолии баради пай дар шарқу ғарб

آفتاب لایزالی برد پی در شرق و غرب

Дил ки дар оғӯши ҷони ин моҳ парвардан гирифт

دل که در آغوش جان این ماه پروردن گرفت

Бскаҳ дар худошиқаст он офтоби маи лақо

بسکه در خودعاشق است آن آفتاب مه لقا

Бӯса аз лаъли лабу рухсор ӯ чидан гирифт

بوسه از لعل لب و رخسار او چیدن گرفت

Аз миёни брхўостм то омадами андари канор

از میان برخواستم تا آمدم اندر کنار

Шаби дилам бо ӯ яке шуд тарки мо ва ман гирифт

شب دلم با او یکی شد ترک ما و من گرفت

Ҷон даромад дар хами зулфаши бъёрии шабӣ

جان درآمد در خم زلفش بعیاری شبی

Дил далерӣ кард дар шаби тарк тарсидан гирифт

دل دلیری کرد در شب ترک ترسیدن گرفت

То бидидам хандаи лаъли лаби ёқӯти ранг

تا بدیدم خنده لعل لب یاقوت رنگ

Ҷин барои қӯти рӯҳ аз дида хўнхўрдн гирифт

جن برای قوت روح از دیده خونخوردن گرفت

Сӯхтам дар пеши шамъ рӯй ӯ парвонаи вор

سوختم در پیش شمع روی او پروانه وار

Каз дами мо оташи андари ҷони мард ва зан гирифт

کز دم ما آتش اندر جان مرد و زن گرفت

Аз фиғону оҳи мо дӯшина дар саҳни чаман

از فغان و آه ما دوشینه در صحن چمن

Мурғи шбхўон аз дарахти хеш нолидан гирифт

مرغ شبخوان از درخت خویش نالیدن گرفت

Юсуфи рӯҳам ки дар зиндони ҷисми афтода буд

یوسف روحم که در زندان جسم افتاده بود

Шуд бтхти Мисри дили хуши тарки чоҳ тан гирифт

شد بتخت مصر دل خوش ترک چاه تن گرفت

Чун насими онгл рӯ ёфтам дар бӯстон

چون نسیم آنگل رو یافتم در بوستان

Булбули рӯҳами равон дар боғ паридан гирифт

بلبل روحم روان در باغ پریدن گرفت

Кўҳё парвоз кун бар осмон чун офтоб

کوهیا پرواز کن بر آسمان چون آفتاب

То нгўиндт ки ӯ дар хокдон маскан гирифт

تا نگویندت که او در خاکدان مسکن گرفت