Шаб рафтаем дар сари зулфи тўчўни сабо

شب رفته ایم در سر زلف توچون صبا

Зулфат ба тоб гуфт ки дарвеши марҳабо

زلفت به تاب گفت که درویش مرحبا

Чашмаш бғмзаҳ гуфт чаро дайр омадӣ

چشمش بغمزه گفت چرا دیر آمدی

Бкдохтм чу оби зи алтофи бўолўФо

بکداختم چو آب ز الطاف بوالوفا

Дидам аён бидида ӯ он ҷамол ро

دیدم عیان بدیده او آن جمال را

ӯ баданаон нишаста чу мардум бичишам ҳо

او بدنهان نشسته چو مردم بچشم حا

Ҷонро бикушт чашмаш ва дар ҳол зинда кард

جانرا بکشت چشمش و در حال زنده کرد

Охири бихандаҳои шукри бори ҷони Фзо

آخر بخنده های شکر بار جان فزا

Лаб бар лабами ниҳоду забони дрдҳони ман

لب بر لبم نهاد و زبان دردهان من

намехӯрду маст аз лаб худ дод бӯсҳо

می خورد و مست از لب خود داد بوسها