Ақли кул дар канаи идроки ту раҳ гум ме кунад

عقل کل در کُنه ادراک تو ره گم می‌کند

Гар ба сӯяти раҳнамоеҳои мардум ме кунад

گر به سویت رهنمایی‌های مردم می‌کند

То набахшад ҳақ ба лутфи худ касеро чора нест

تا نبخشد حق به لطف خود کسی را چاره نیست

Гарчи бар уммати расӯл ӯ тараҳҳум ме кунад

گرچه بر امت رسول او ترحم می‌کند

Аввали омрзиди одамро ва онгаҳ офарид

اول آمرزید آدم را و آنگه آفرید

Раҳматаш омаст бар мардум тақаддум ме кунад

رحمتش عام است بر مردم تقدّم می‌کند

Май намояд рӯй чун гули боз дар саҳни чаман

می‌نماید روی چون گل باز در صحن چمن

Булбули рӯҳам ба васли гул тараннум ме кунад

بلبل روحم به وصل گل ترنم می‌کند

Лутф ӯ бар золимон раҳмӣ накард аз васли хеш

لطف او بر ظالمان رحمی نکرد از وصل خویش

намедиҳад тсдиъи худ ҳар кӯ тазаллум ме кунад

می‌دهد تصدیع خود هر کو تظلم می‌کند

То нанӯшам донаи одами фиреб аз қавли дев

تا ننوشم دانهٔ آدم‌فریب از قول دیو

Синаро зини ғами дилами сад чок гандум ме кунад

سینه را زین غم دلم صد چاک گندم می‌کند

Бар барроқ дилам нишинам кӯ ба ҳангоми урӯҷ

بر براق دلم نشینم کو به هنگام عروج

Чори унсур на фалак дар зери як сам ме кунад

چار عنصر نه فلک در زیر یک سم می‌کند

Кӯзаи гардидеми шахсеро ки аз чарх ӯ мудом

کوزه گردیدیم شخصی را که از چرخ او مدام

Коса месозад сар ва аз ҷисмҳо хам ме кунад

کاسه می‌سازد سر و از جسم‌ها خُم می‌کند

Ҳар киро яксони намояди қаҳру лутфи золмнн

هر که را یکسان نماید قهر و لطف ذالمنن

Ҳамчуи кӯҳӣ дар балои ҳақ тнъм ме кунад

همچو کوهی در بلای حق تنعم می‌کند