Чу баркандам дил аз дидори дилбар
چو برکندم دل از دیدار دلبر
Ниҳодами меҳри хурсандӣ ба дил бар
نهادم مُهر خرسندی به دل بر
Ту гӯйии доғ сӯзон барниҳодам
تو گویی داغ سوزان برنهادم
Ба дил каз дил ба дидаи дарзади озар
بهدل کز دل به دیده درزد آذر
Шарар дидам ки бар рӯем ҳамеи ҷуст
شرر دیدم که بر رویم همی جَست
зи мижгони ҳамчуи сӯзони сўнши зар
ز مژگان همچو سوزان سونشِ زر
Маро дид он нигорин чашми гирён
مرا دید آن نگارین چشم گریان
Ҷигари бирён , пар аз хӯни ориз ва бар
جگر بریان، پر از خون عارض و بر
Ба чашми андари шарори оташи ишқ
به چشم اندر شرار آتش عشق
Ба чанги андари Аннани хинги раҳ бар
به چنگ اندر عنان خنگ رهبر
Маро гуфт он длором ( эй ) бе ором
مرا گفت آن دلارام (ای) بیآرام
Ҳамеша тозён бехоб ва бе хур
همیشه تازیان بیخواب و بیخَور
зи ҷоблсо ба ҷоблқо раседӣ
ز جابلسا به جابلقا رسیدی
Ҳамон аз бохтар рафтӣ ба ховар
همان از باختر رفتی به خاور
Сикандари нестии лекини дубора
سکندر نیستی لیکن دوباره
Бгштӣ дар ҷаҳон ҳамчун Сикандар
بگشتی در جهان همچون سکندر
Надонам то туро чанд озмоим
ندانم تا ترا چند آزمایم
Чаҳ мояи байнам аз кори ту кайфар
چه مایه بینم از کار تو کیفر
Маро дар оташи сӯзон чаҳ сӯзӣ ?
مرا در آتش سوزان چه سوزی؟
Чаҳ дории айши ман бар ман мукаддар ?
چه داری عیش من بر من مکدر؟
Фурӯди ои зуди зини зину бёром
فرود آ زود زین زین و بیارام
Фурӯ на яксар ва баргир соғар
فرو نه یکسر و برگیر ساغر
Фиғони зини боди пои кӯҳи дидор
فغان زین بادپای کوهدیدار
Фиғони зини раҳнаварди ҳиҷри густар
فغان زین رهنورد هجر گستر
Ҳамоно аз фироқаст офарӣда
همانا از فراق است آفریده
Ки дорад даври моро як зи дигар
که دارد دور ما را یک ز دیگر
Хирад зинсў кашиду ишқи зонсў
خرد زین سو کشید و عشق زان سو
Фурӯ мондам ман андари кори музтар
فرو ماندم من اندر کار مضطر
Ба дилбар гуфтам эй аз ҷони ширин
به دلبر گفتم ای از جان شیرین
Маро боистатар вази умри хуштар
مرا بایِستهتر وز عمر خوشتر
Сафар бисёр кардам рост гуфтӣ
سفر بسیار کردم راست گفتی
Сафарҳоеи ҳама бесуд ва бе зр
سفرهایی همه بی سود و بی ضر
Бидонам сарзаниш кардӣ раво буд
بدانم سرزنش کردی روا بود
Гузаштаи сет , аз гузаштаи ёди моўр
گذشتهست، از گذشته یاد ماور
Махӯр ғам май рӯми дарвеши зинҷо
مخور غم میروم درویش زینجا
Валикини зуд боз оем тавонгар
ولیکن زود باز آیم توانگر
Бирафт аз пешаму пеш ман оварад
برفت از پیشم و پیش من آورد
Биёбон бар раҳи анҷомии мшмр
بیابانبَر رهانجامی مُشَمّر
Раҳеи давру шабии торику тира
رهی دور و شبی تاریک و تیره
Ҳаво чун қӣри взўи ҳомӯни мқир
هوا چون قیر و زو هامون مُقیّر
Ҳавоандӯда рухсора ба дӯда
هوا اندوده رخساره به دوده
Сипеҳри оростаи чеҳра ба гавҳар
سپهر آراسته چهره به گوهر
Гумони барадӣ ки бод андар пароканд
گمان بردی که باد اندر پراکند
Ба рӯй сабзи дарёи барги ъбҳр
به روی سبز دریا برگ عبهر
Хами шўлаҳ чу хами зулфи ҷонон
خم شَوله چو خم زلف جانان
Мғрқ гашта андари лؤлؤ тар
مُغرّق گشته اندر لؤلؤ تر
Мклли гавҳари андари тоҷи иклил
مُکلّل گوهر اندر تاج اکلیل
Ба торак бар ниҳодаи ғФри мғФр
به تارک برنهاده غفر مغفر
Мҷраҳ чун ба дарёи роҳи Мӯсо
مجره چون به دریا راه موسی
Ки андари қаър ӯ бигузашт лашкар
که اندر قعر او بگذشت لشکر
Бенот алнъш чун тбтоби симин
بناتالنعش چون طبطاب سیمین
Ниҳодаи дастаи зеру паҳна аз бар
نهاده دسته زیر و پهنه از بر
Ҳаме гуфтӣ ки тбтоби фалак ро
همی گفتی که طبطاب فلک را
Чаҳ гӯйии кӯй шояд бӯдан эдар
چه گویی کوی شاید بودن ایدر
Замонӣ буд маи барзади сар аз кӯҳ
زمانی بود مه برزد سر از کوه
Ба ранг рӯй маҳҷӯрони мзъФр
به رنگ روی مهجوران مزعفر
Чу зар андӯд карда гӯии симин
چو زر اندود کرده گوی سیمین
Шуд аз анвор ӯ гетии мунаввар
شد از انوار او گیتی منور
Марои чашми андари эшон хираи монда
مرا چشم اندر ایشان خیره مانده
Равони мадҳушу мағзу дили мФкр
روان مدهوش و مغز و دل مفکر
Ба реги андар ҳаме шуд бораи зонсон
به ریگ اندر همی شد باره زانسان
Ки дар ғарқоби марди ошнои вар
که در غرقاب مرد آشناور
Бурун рафтам зи рег ва шукр кардам
برون رفتم ز ریگ و شکر کردم
Ба саҷдаи пеши яздони гаравгар
به سجده پیش یزدانِ گَروگَر
Дамандаи аждаҳое пешам омад
دمنده اژدهایی پیشم آمد
Хурушон ва беорому замин дар
خروشان و بیآرام و زمین در
Шиками молон ба ҳомӯн бар ҳаме рафт
شکم مالان به هامون بر همی رفت
Шудаи ҳомӯн ба зер ӯ муқаъар
شده هامون به زیر او مقعر
Гирифтаи домани ховар ба дунбол
گرفته دامن خاور به دنبال
Ниҳода бар карони бохтари сар
نهاده بر کرانِ باختر سر
Ба борон баҳорӣ бӯда фарбеҳ
به باران بهاری بوده فربه
зи гармоӣ ҳзирон гашта лоғар
ز گرمای حزیران گشته لاغر
Азуи зодаи сети ҳарчи андар ҷаҳон аст
ازو زادهست هرچ اندر جهان است
зи ҳарчи андар ҷаҳонаст ӯ ҷавон тар
ز هرچ اندر جهان است او جوانتر
Шиква омад мароу ҷои он буд
شکوه آمد مرا و جای آن بود
Ки ҳоле ӯ духонӣ буд мункир
که حالی او دخانی بود منکر
Мдиҳи шоҳи брхўондм ба Ҷайҳун
مدیح شاه برخواندم به جیحون
Баромади бонг аз ӯ аллоҳи Акбар
برآمد بانگ از او الله اکبر
Тавозуъ кард бисёр ва маро гуфт
تواضع کرد بسیار و مرا گفت
зи ман мшкўаҳ ва беозор бигузар
ز من مشکوه و بیآزار بگذر
Ки ман шогирди кафи роди онам
که من شاگرد کفراد آنم
Ки ту мадҳаш ҳаме бархонӣ азбр
که تو مدحش همی برخوانی از بر
Ба фари шоҳи азуи беруни гузаштам
به فرّ شاه ازو بیرون گذشتم
Яке мӯӣ аз тани ман ношуда тар
یکی موی از تن من ناشده تر
Вази онҷо то бад-ӣн даргоҳ гуфтӣ
وز آنجا تا بدین درگاه گفتی
Гшодстнди мари фирдавсро дар
گشادهستند مر فردوس را در
Ҳамаи болои пар аз дебои рӯмӣ
همه بالا پر از دیبای رومی
Ҳамаи пастии пар аз колои шаштар
همه پستی پر از کالای شُشتر
Куҷо сабзааст бар фарқаши мақъад
کجا سبزه است بر فرقش مقعد
Куҷо шохаст бар шохаши мушаҷҷар
کجا شاخ است بر شاخش مشجر
Яке чун сӯрати Монии мунаққаш
یکی چون صورت مانی منقّش
Яке чун номаи озри мусаввир
یکی چون نامهٔ آزر مصور
Ту гуфтӣ ҳайкал зардушт гашта аст
تو گفتی هیکل زردشت گشته است
зи баси лолаи ҳамаи саҳрои саросар
ز بس لاله همه صحرا سراسر
Гумони барадӣ ки ҳар соъат барояд
گمان بردی که هر ساعت برآید
Фурӯзони оташ аз дарёии ахзар
فروزان آتش از دریای اخضر
Бад-ӣни ҳазрати бдонгўнаҳи расидам
بدین حضرت بدانگونه رسیدم
Ки зии фарзанди ёқӯби паямбар
که زی فرزند یعقوب پیمبر
Ҳамон кин манзар олӣ бидидам
همان کاین منظر عالی بدیدم
Раҳо кардам сӯии ҷонони кабӯтар
رها کردم سوی جانان کبوتر
Кабӯтари сӯй ҷонон кард парвоз
کبوتر سوی جانان کرد پرواز
Бишорати номаи зери париши андар
بشارتنامه زیر پرش اندر
Ба нома дар набиштаи к-эии длором
به نامه درنبشته کای دلارام
Расидами дил ба кому кон ба гавҳар
رسیدم دل به کام و کان به گوهر
Ба даргоҳии расидам каз бар ӯ
به درگاهی رسیدم کز بر او
Наёрад дар гузаштани хати меҳвар
نیارد درگذشتن خط محور
Сароеи бади саодати пешкораш
سرایی بُد سعادت پیشکارش
Замонаи чокару давлати кдиўр
زمانه چاکر و دولت کدیور
Ба садр андар нишаста подшоҳӣ
به صدر اندر نشسته پادشاهی
Зафари ёрӣ ба кунят бўолмзФр
ظفر یاری به کنیت بوالمظفر
Ба тоҷаш бар набиштаи аҳди одам
به تاجش برنبشته عهد آدم
Ба теғаш дар . . . Сиришта ҳавли маҳшар
به تیغش درسرشته هول محشر
Зан ар аз ҳайбат ӯ бор гирад
زن ار از هیبت او بار گیرد
Чаҳ хоҳад зод ? тимсоҳу ғазанфар
چه خواهد زاد؟ تمساح و غضنفر
Ҷаҳонро хур кунад равшани валикин
جهانرا خور کند روشن ولیکن
Зроӣ ӯст доими равшании хур
ز رای اوست دایم روشنی خَور
зи бори миннат ӯ гашти гӯйӣ
ز بار منت او گشت گویی
Бад-ӣни кирдори пушти чархи чанбар
بدین کردار پشت چرخ چنبر