Кӯи ҷазба ки он бастанд маро аз ман

کو جذبه که آن بستاند مرا از من

Кӯи ҷуръа ки то гирдами фориғ аз ман

کو جرعه که تا گردم فارغ از من

Кӯи бодаи ӣӣ ки то бихӯрам бихбр шавам

کو باده ئی که تا بخورم بیخبر شوم

Аз хештан ки сахти малулами зи хештан

از خویشتن که سخت ملولم ز خویشتن

Кӯи он азизи Мисри малоҳат ки то дамад

کو آن عزیز مصر ملاحت که تا دمد

Як дами халоси Юсуфи ҷонро аз ҷинси тан

یک دم خلاص یوسف جان را از جنس تن

Кӯи соқии мўءиди боқӣ ки дар азал

کو ساقی موءید باقی که در ازل

Будӣ мудоми нақл ва мем зон лабу даҳан

بودی مدام نقل و میم زان لب و دهن

Дар ҳолатии чунин ки манам дардманди ишқ

در حالتی چنین که منم دردمند عشق

Дармон дрдмн набӯд ғайри дарди ман

درمان دردمن نبود غیر درد من

эй соқӣ ки мастӣ аз боби дили тест

ای ساقی که مستی از باب دل تست

Аз рӯй марҳамати назарӣ бар дилам фикан

از روی مرحمت نظری بر دلم فکن

Чашмати бик киришма тавонад халос дод

چشمت بیک کرشمه تواند خلاص داد

Чун ман ҳазор хастаи дарунро аз ин Фтн

چون من هزار خسته درون را از این فتن

Машкан дили шикастаи моро ки пеш аз ин

مشکن دل شکسته مارا که پیش از این

Аз худ шикастааст аз он зулфи пари шикан

از خود شکسته است از آن زلف پر شکن

Дар ҳалқи ҷон мағрибӣ андоз зулфи худ

در حلق جان مغربی انداز زلف خود

ӯрои бадасти хеши брор аз чаҳ бадан

اورا بدست خویش برار از چه بدن