зи чашми ман тўӣӣ дар ҷамоли худ нигарон

ز چشم من توئی در جمال خود نگران

Чаро ҷамоли ту аз хештан шавад пинҳон

چرا جمال تو از خویشتن شود پنهان

Чу ҳасан рӯй туро кас надид ҷузи чашмат

چو حسن روی ترا کس ندید جز چشمت

Пас аз чаҳ рӯй , ман хаста гаштаам ҳайрон

پس از چه روی، من خسته گشته ام حیران

Агар на дар хами чавгони зулфи тести дилам

اگر نه در خم چوگان زلف تست دلم

Бигӯӣ то ки чаро шуд гӯии саргардон

بگوی تا که چرا شد گوی سرگردان

Мапуаш рӯй з чашмам машав зи ман пинҳон

مپوش روی ز چشمم مشو ز من پنهان

намесазад ки ниҳон гардад аз гадои султон

نمی سزد که نهان گردد از گدا سلطان

Чаҳ қадару қурб буд зарра бар хуршед

چه قدر و قرب بود ذرّه بر خورشید

Чаҳ вусъу ганҷ буд қатраро бар Аммон

چه وسع و گنج بود قطره را بر عمان

з қатра набӯд баҳри бекарон кам ва беш

ز قطره نبود بحر بیکران کم و بیش

з зарра напазирад камоли хури нуқсон

ز ذرّه نپذیرد کمال خور نقصان

Агар бғир ту кардам назар дар ин умрам

اگر بغیر تو کردم نظر در این عمرم

Биёу ҷурму ғаромати з дидаам бустон

بیا و جرم و غرامت ز دیده ام بستان

Чигуна ба ғайр ту бинад касе ки ғайр ту нест

چگونه به غیر تو بیند کسی که غیر تو نیست

Бидон сабаб ки тўӣии айни ҷумлаи аъён

بدان سبب که توئی عین جمله اعیان

Биёу ҷилвагарӣ ҷамол ёр бингар

بیا و جلوه گری جمال یار بنگر

зи қаду қомати ину зи чашму абрувон

ز قد و قامت این و ز چشم و ابروان

Куҷост дида ки хуршед рӯй ӯ бинад

کجاست دیده که خورشید روی او بیند

з рӯй равшани зарроти коиноти аён

ز روی روشن ذرات کاینات عیان

Ҳазор ишвау дастону кибр ва ноз кунад

هزار عشوه و دستان و کبر و ناز کند

Бидон сабаб ки рибоед зи мағрибии ду ҷаҳон

بدان سبب که رباید ز مغربی دو جهان