Ба дасти хеши чиҳил субҳи бомдоди аласт

به‌دست خویش چهل صبح بامداد الست

Надид тухми гулӣ то накишт дар гули мо

ندید تخم گلی تا نکشت در گل ما

Чаҳ моҳ буд ки аз осмон фурӯд омад

چه ماه بود که از آسمان فرود آمد

Нишаст хуши мутамаккин ба бурҷи манзили мо

نشست خوش متمکن به برج منزل ما

Малик ки буд ки афтод дар чаҳ Бобул

ملک که بود که افتاد در چه بابل

Чаҳ сҳрҳост дар ин қаъри чоҳи Бобули мо

چه سحرهاست در این قعر چاه بابل ما

Чаҳ мавҷҳо ки паёпай ҳаме расад ҳар дам

چه موج‌ها که پیاپی همی‌رسد هر دم

зи ҷӯшу ҷунбиши дарёӣ ӯ ба соҳили мо

ز جوش و جنبش دریای او به ساحل ما

Ҳазор нақш ба як лаҳза май пазиради дил

هزار نقش به یک لحظه می‌پذیرد دل

Бибин чаҳ нақш пазираст қалби қобили мо

ببین چه نقش‌پذیر است قلب قابل ما

Ба ҳар гиреҳ ки вай аз зулф хеш бигушоед

به هر گره که وی از زلف خویش بگشاید

Аз ӯ кушода шавад сад мушкили мо

از او گشاده شود صد مشکل ما

Агар зи ҳазрати мо орзӯии мақбулии сет

اگر ز حضرت ما آرزوی مقبولی‌ست

Биёи зи ҳиндӯӣ ӯ шӯ ки ҳаст мқбли мо

بیا ز هندوی او شو که هست مقبل ما

Чу мағрибии назар аз айн коинот бидӯз

چو مغربی نظر از عین کائنات بدوز

Агар камол талаб мекунӣ зи комили мо

اگر کمال طلب می‌کنی ز کامل ما