Ҳеҷ доне ки кистем ва шумо

هیچ دانی که کیستیم و شما

Сояи офтоби нури худо

سایه آفتاب نور خدا

Сояи офтоб тобиш ӯст

سایه آفتاب تابش اوست

Тобиш меҳр ҳаст айни зё

تابش مهر هست عین ضیا

Нест хуршед аз шуъоъи баъӣд

نیست خورشید از شعاع بعید

Нест сояи зи офтоби ҷудо

نیست سایه ز آفتاب جدا

Сояу офтоб як чизанд

سایه و آفتاب یک چیزند

Ҳаст ӯ воҳиди касӣри намо

هست او واحد کثیر نما

Чун яке буд сояи хўрсид

چون یکی بود سایه خورشید

ё раби ин касрат аз чаҳ шуд пайдо

یا رب این کثرت از چه شد پیدا

Назар аз айн коинот бидӯз

نظر از عین کائنات بدوز

То ки сояи намоядати якто

تا که سایه نمایدت یکتا

Бигузар аз соя зонка хуршед аст

بگذر از سایه زانکه خورشید است

Онкии ту соя хоняш ҳар ҷо

آنکه تو سایه خوانیش هر جا

Шиӣӣ воҳид бигӯ ки чун гардад

شیئی واحد بگو که چون گردد

Айн ҳастӣ ҷумлаи ашё

عین هستی جمله اشیا

Ҳаст як айн , ӣнҳамаи аъён

هست یک عین ، اینهمه اعیان

Як мсмоаст ин ҳамаи асмо

یک مسما است این همه اسما

Зот ва ваҷҳатасту исму наъту сифат

ذات و وجهت است و اسم و نعت و صفت

Ақл ва нафасаст табъу шакли қуво

عقل و نفس است طبع و شکل قوا

Ҷумлаи нақш тааюнот вайанд

جمله نقش تعینات ویند

Ҳарчӣ ҳастанд дар замину само

هرچه هستند در زمین و سما

Бҳзорони ҳазор нақши ғариб

بهزاران هزار نقش غریب

Менамояд ба хештани худ ро

مینماید به خویشتن خود را

Ҳаст андари ҷаҳони куҳнау нав

هست اندر جهان کهنه و نو

Охирин номаши одаму ҳавво

آخرین نامش آدم و حوا

Гоҳ маҷнӯн шавад гуҳии Лайлӣ

گاه مجنون شود گهی لیلی

Гоҳи Вомиқ буд гуҳии узро

گاه وامق بود گهی عذرا

Ончии амвоҷи хўонмши мҷлост

آنچه امواج خوانمش مجلاست

Гашта зоҳир ба кисвати ман ва мо

گشته ظاهر به کسوت من و ما

Нақши ин мавҷи баҳр бе поён

نقش این موج بحر بی پایان

Мағрибӣ ва сенаеасту сена

مغربی و سنایی است و سنا