Менамояд ҳар замонии рўӣӣ аз абрӯе дигар

مینماید هر زمانی روئی از ابرویی دگر

То кашад ҳрдми гибони ман аз сӯе дигар

تا کشد هردم گیبان من از سویی دگر

Дил нахоҳам барад аз дасташ ки он ҷони ҷаҳон

دل نخواهم برد از دستش که آن جان جهان

Дили ҳмиҷўиди зи ман ҳар дами бдлҷўиӣ дигар

دل همیجوید ز من هر دم بدلجویی دگر

Чун тўондри рози озодӣ задани онкас ки ёр

چون تواندر راز آزادی زدن آنکس که یار

Ҳар замонаш мекашад дар банди гесуе дигар

هر زمانش میکشد در بند گیسویی دگر

Рӯй ҷамъият куҷо бинад бъмри хештан

روی جمعیت کجا بیند بعمر خویشتن

Онкӣ бошад ҳар замони ошуфтаи рўӣӣ дигар

آنکه باشد هر زمان آشفته روئی دگر

Сари бмҳроб аз барои саҷда кӣ оради фурӯд

سر بمحراب از برای سجده کی آرد فرود

Анкаҳ дорад қибла ҳар дами тоқи абрӯе дигар

انکه دارد قبله هر دم طاق ابرویی دگر

Ман бики рӯ чун шавам қонеъ ки ҳасан рӯй ӯ

من بیک رو چون شوم قانع که حسن روی او

Менамояд ҳар дам аз ҳар рӯи марои рўӣӣ дигар

مینماید هر دم از هر رو مرا روئی دگر

Бар лаби якҷу мҷуи он сарви раъноро ки ӯ

بر لب یکجو مجو آن سرو رعنا را که او

Ҳар замон бошад хиромон бар лаби ҷўӣӣ дигар

هر زمان باشد خرامان بر لب جوئی دگر

Бар сар кӯе наҷанбӣ ҷилва то дидяш рӯ

بر سر کویی نجنبی جلوه تا دیدیش رو

То бҳсни дайгарии бинии ту дар кӯе дигар

تا بحسن دیگری بینی تو در کویی دگر

Бо вуҷӯди онкии ӯрои ҳеҷ ранг ва буи нест

با وجود آنکه اورا هیچ رنگ و بوی نیست

Бинмши ҳрдми брнги дигару бӯе дигар

بینمش هردم برنگ دیگر و بویی دگر

Гуфта будӣ мағрибиро хуии мо бояд гирифт

گفته بودی مغربی را خوی ما باید گرفت

Чун бигирад чунки дорад ҳар замони хўӣӣ дигар

چون بگیرد چونکه دارد هر زمان خوئی دگر