эй ҳастӣ коинот аз кӣ

ای هستی کاینات از کی

Дар ҷанби ту коиноти лошӣ

در جنب تو کائنات لاشئ

Дар роҳи ту мавзе қадам нест

در راه تو موضع قدم نیست

Зонсўии ту каси нмибрди пай

زانسوی تو کس نمیبرد پی

Маҳванд дар офтоби зотат

محوند در آفتاب ذاتت

Ҳам ҳикмат ва ҳам злом ва ҳам фӣ

هم حکمت و هم ظلام و هم فی

Икраҳ нагузашт дили бкўиш

یکره نگذشت دل بکویش

То бесарв по нагашт сад пай

تا بی‌سرو پا نگشت صد پی

Вақтаст ки он баҳори шодӣ

وقت است که آن بهار شادی

Моро барраанд аз ғами дай

مارا برهاند از غم دی

Шуд вақт ки ҳар дилии фусурда

شد وقت که هر دلی فسرده

Аз гармии меҳр ӯ кунад хуй

از گرمی مهر او کند خوی

эй соқии боқӣ ки ҳастӣ

ای ساقی باقی که هستی

Ҳам соғару ҳариф ва ҳам май

هم ساغر و حریف و هم می

Олами ҳама дар самоъ ва рақсанд

عالم همه در سماع و رقصند

Аз қавли хуши ту баси дафу не

از قول خوش تو بس دف و نی

Умрӣаст ки мерасад ндоӣӣ

عمریست که میرسد ندائی

Аз ғайб бигӯаш ҷони паёпай

از غیب بگوش جان پیاپی

К-эии муфлиси бенавои ночиз

کای مفلس بینوای ناچیز

Дар тести наҳуфтаи битўу вай

در تست نهفته بیتو و وی

Ганҷӣ ки тилисм ӯст олам

گنجی که طلسم اوست عالم

Зотӣ ки сифот ӯст одам

ذاتی که صفات اوست آدم

Олам ки намоиш саробаст

عالم که نمایش سرابست

Бар баҳри муҳӣт ҳақ ҳубобаст

بر بحر محیط حق حبابست

Он нақши ҳубоб бар сари об

آن نقش حباب بر سر آب

Аз сар чу бирафт бодаш обаст

از سر چو برفت بادش آبست

Ҳарфии з китоб ӯст олам

حرفی ز کتاب اوست عالم

То занн набарӣ ки ӯ китоб аст

تا ظن نبری که او کتاب است

Аз сӯрати нақшҳои амвоҷ

از صورت نقشهای امواج

Пайвастаи муҳӣт дар ҳиҷобаст

پیوسته محیط در حجابست

Рухсораи ҷонФзои ҷонон

رخساره جانفزای جانان

Аз партави хеш дар ниқобаст

از پرتو خویش در نقابست

Пинҳонӣ офтоб донам

پنهانی آفتاب دانم

Аз фарти зуҳӯр офтоб аст

از فرط ظهور آفتاب است

Мо масту хароб чашм ёрем

ما مست و خراب چشم یاریم

Неи мастии мо аз ин шаробаст

نی مستی ما از این شرابست

Ин баҳри зи ҷунбишӣ ки дорад

این بحر ز جنبشی که دارد

Дар ҷӯшу хурӯш ва изтироб аст

در جوش و خروش و اضطراب است

Дил бар сар ӯст ҳамчуи киштӣ

دل بر سر اوست همچو کشتی

Пайваста аз он дар инқилоб аст

پیوسته از آن در انقلاب است

Марост дили хароби онҳам

مراست دل خراب آنهم

Мастури дарин дил хароб аст

مستور درین دل خراب است

Ганҷӣ ки тилисм ӯст олам

گنجی که طلسم اوست عالم

Зотӣ ки сифот ӯст одам

ذاتی که صفات اوست آدم

Хуршед бар авҷ осмон шуд

خورشید بر اوج آسمان شد

Зарроти ҷаҳон аз ӯ аён шуд

ذرّات جهان از او عیان شد

Афканди зи нури хеши тобӣ

افکند ز نور خویش تابی

Бурҷону ҷаҳону ҷаҳон ва ҷон шуд

برجان و جهان و جهان و جان شد

Султони мамолики ду олам

سلطان ممالک دو عالم

Бо лашкари хештан равон шуд

با لشکر خویشتن روان شد

Аз шаҳри вилоят худ омад

از شهر ولایت خود آمد

Он шоҳи бдинҷҳон ҷаҳон шуд

آن شاه بدینجهان جهان شد

Ондри ятему гавҳари пок

آندر یتیم و گوهر پاک

Сармояи васли баҳр ва кон шуд

سرمایه وصل بحر و کان شد

Онкас ки бзот бенишон буд

آنکس که بذات بی‌نشان بود

Аз рӯй сифоти мо нишон шуд

از روی صفات ما نشان شد

Бо онкӣ ягонааст доим

با آنکه یگانه است دائم

Дидӣ ки чунон якон якон шуд

دیدی که چنان یکان یکان شد

Пайдои бавуҷуди он ва ин гашт

پیدا بوجود آن و این گشت

Зоҳири бзҳўри ин ва он гашт

ظاهر بظهور این و آن گشت

Зоҳиртар аз ин нмитўон буд

ظاهر تر از این نمیتوان بود

Пайдотар аз ин нмитўон буд

پیدا تر از این نمیتوان بود

Пӯшидаи либоси ҷисму ҷонро

پوشیده لباس جسم و جانرا

Дар кисвати ҷисму ҷон ниҳон шуд

در کسوت جسم و جان نهان شد

Ганҷӣ ки тилисм ӯст олам

گنجی که طلسم اوست عالم

Зотикаҳ сифот ӯст одам

ذاتیکه صفات اوست آدم

Ганҷӣаст ниҳода дар дили дил

گنجی است نهاده در دل دل

Дрдисти фитода дар гули дил

دردیست فتاده در گل دل

Ҳасанӣаст ки гаштааст зоҳир

حسنی است که گشته است ظاهر

Дар шакли хушу шамоили дил

در شکل خوش و شمایل دل

Он меҳри сипеҳр лоязолӣ аст

آن مهر سپهر لایزالی است

Дар бурҷи заволу манзили дил

در برج زوال و منزل دل

Шуд мамлакати вуҷӯди маъмур

شد مملکت وجود معمور

Аз адли блики ҳмоӣли дил

از عدل بلیک همائل دل

Ин кори қавӣ муборак афтод

این کار قوی مبارک افتاد

Аз баҳри ғуломи мқбли дил

از بهر غلام مقبل دل

Чун баҳри ҳақиқати алҳқоиқ

چون بحر حقیقت الحقایق

Пайваста ба баҳри комили дил

پیوسته به بحر کامل دل

Баҳрӣаст кунун дилам ки ҳаргиз

بحریست کنون دلم که هرگز

Кас менарасад бсоҳли дил

کس می‌نرسد بساحل دل

Чун буд зи нақши ғайри холӣ

چون بود ز‌نقش غیر خالی

Ин мазҳари поки қобили дил

این مظهر پاک قابل دل

Зон нақш ванигор гашти пайдо

زان نقش و نگار گشت پیدا

Дар оинаи муқобили дил

در آینه مقابل دل

Умрӣаст ки гаштааст махфӣ

عمریست که گشته است مخفی

Дар синаи ҷони восили дил

در سینه جان واصل دل

Ганҷӣ ки тилисм ӯст олам

گنجی که طلسم اوست عالم

Зотӣ ки сифот ӯст одам

ذاتی که صفات اوست آدم

эй меҳри ту меҳри хотами ҷон

ای مهر تو مهر خاتم جان

Ваии зиндагӣ аз ту дардами ҷон

وی زندگی از تو دردم جان

Битўи нафасӣ нмитўон зад

بیتو نفسی نمیتوان زد

эй ҳамдами ҷисму ҳамдами ҷон

ای همدم جسم و همدم جان

Брхонаҳи ҷисму хилвати дил

برخانه جسم و خلوت دل

Маймуни з ту бӯда мақдами ҷон

میمون ز تو بوده مقدم جان

Дил шод биравӣ ту чунон аст

دل شاد بروی تو چنان است

Ковро набӯд дамии ғами ҷон

کاو را نبود دمی غم جان

Аз баҳри муҳӣт ту нишнид

از بحر محیط تو نشنید

Бар гулшани ҷисми шабнами ҷон

بر گلشن جسم شبنم جان

эй сӯрати маънии ду олам

ای صورت معنی دو عالم

Ваии Аҳмади рӯҳу одами ҷон

وی احمد روح و آدم جان

Бигирифт вилояти сувидо

بگرفت ولایت سویدا

Султони саводи аъзами ҷон

سلطان سواد اعظم جان

Ногуҳи сафарии фитодаи моро

ناگه سفری فتاده مارا

Аз олами тан ба олами ҷон

از عالم تن به عالم جان

Пайдо шуд азин сипас ҷаҳонӣ

پیدا شد ازین سپس جهانی

Беруни зи ҷаҳони хуррами ҷон

بیرون ز جهان خرم جان

Дидем дар он ҷаҳони бичўн

دیدیم در آن جهان بیچون

Урёни зи либоси муаллими ҷон

عریان ز لباس معلم جان

Ганҷӣ ки тилисм ӯст олам

گنجی که طلسم اوست عالم

Зотӣ ки сифот ӯст одам

ذاتی که صفات اوست آدم

Бархезу биёи бъолми ҷон

برخیز و بیا بعالم جان

Бурҳони нафасии дил аз ғами ҷон

برهان نفسی دل از غم جان

эй ҳамдами нафас буд умрӣ

ای همدم نفس بود عمری

Як лаҳзаи набӯдаи ҳамдами ҷон

یک لحظه نبوده همدم جان

эй аз дами сарди нафаси мурда

ای از دم سرد نفس مرده

Кӣ зиндаи шӯии ту аз дами ҷон

کی زنده شوی تو از دم جان

Ганҷӣаст ниҳода бар ҷавоҳир

گنجی است نهاده بر جواهر

Махфии бтлсми муҳками ҷон

مخفی بطلسم محکم جان

Раҳи бардаи бгнҷ ҳарки донист

ره برده بگنج هرکه دانست

Асрору румузи мубҳами ҷон

اسرار و رموز مبهم جان

Султони сарой ҳар ду олам

سلطان سرای هر دو عالم

Пӯшидаи либоси муаллими ҷон

پوشیده لباس معلم جان

Бо лашкари худ сӯй ҷаҳон шуд

با لشکر خود سوی جهان شد

Дар кисвати хуби одами ҷон

در کسوت خوب آدم جان

Султонӣ хеш карда пайдо

سلطانی خویش کرده پیدا

Дар олами ҷисму олами ҷон

در عالم جسم و عالم جان

эй ҷони ту ҷони ҷон ҳар тан

ای جان تو جان جان هر تن

Ваии ҷисми ту исми аъзмдҷон

وی جسم تو اسم اعظمدجان

Пайдост бнқши исои дил

پیداست بنقش عیسی دل

Махфӣаст бшкли одами ҷон

مخفی است بشکل آدم جان

Ганҷӣ ки тилисм ӯст олам

گنجی که طلسم اوست عالم

Зотӣ ки сифот ӯст одам

ذاتی که صفات اوست آدم

эй сояи ҳазрати аллоҳӣ

ای سایه حضرت اللهی

Ваии мояи малики подшоҳӣ

وی مایه ملک پادشاهی

Дар малики ту камтарини ғуломӣ

در ملک تو کمترین غلامی

Аз моҳи гирифта то бмоҳӣ

از ماه گرفته تا بماهی

Ту Подшаҳии ҷаҳони сипоҳат

تو پادشهی جهان سپاهت

Бо онкии ту фориғ аз сипоҳӣ

با آنکه تو فارغ از سپاهی

Ҷоҳикаҳ турост кас надорад

جاهیکه تراست کس ندارد

Бо онкӣ на муфтахари бҷоҳӣ

با آنکه نه مفتخر بجاهی

Шуд садри ҷаҳони турои мусаллам

شد صدر جهان ترا مسلم

Зонрў ки сарои пешгоҳӣ

زانرو که سرای پیشگاهی

Бар ваҳдати офтоби зотат

بر وحدت آفتاب ذاتت

Ҳар зарраи ҳмидҳди гувоҳӣ

هر ذرّه همیدهد گواهی

Бар зоти ту матлаъ нигарадед

بر ذات تو مطلع نگردید

Дар ҳар ду ҷаҳон касе комаи ҳай

در هر دو جهان کسی کما هی

Олами бтў равшанаст чун ту

عالم بتو روشن است چون تو

Бар чархи ҷалоли меҳру моҳӣ

بر چرخ جلال مهر و ماهی

эй мардуми чашми ҳардуи олам

ای مردم چشم هردو عالم

Ваии нури сифедӣу сиёҳӣ

وی نور سفیدی و سیاهی

Дар зоҳиру ботинат ниҳон аст

در ظاهر و باطنت نهان است

Гнҷикаҳи дроўст ҳарчӣ хоҳӣ

گنجیکه دراوست هرچه خواهی

Ганҷӣ ки тилисм ӯст олам

گنجی که طلسم اوست عالم

Зотӣ ки сифот ӯст одам

ذاتی که صفات اوست آدم

эй зубдаи муҷмалу муфассал

ای زبده مجمل و مفصل

Вай дар ту муфассалоти муҷмал

وی در تو مفصلات مجمل

Бо меҳри ту коиноти зарра

با مهر تو کائنات ذرّه

Бо баҳри ту коиноти мнҳл

با بحر تو کائنات منهل

Дар айни ту охирӣу зоҳир

در عین تو آخری و ظاهر

Дар илми ту ботинӣу аввал

در علم تو باطنی و اول

Оёти ҷамоли дилрабое

آیات جمال دلربایی

Дар шан ту гаштааст манзил

در شان تو گشته است منزل

Ту оинаи ҷаҳони намое

تو آینه جهان نمایی

Дар тести ҳамаи ҷаҳони ммсл

در تست همه جهان ممثل

Аз толеъи саъди ахтари ту

از طالع سعد اختر تو

Тақвим замона шуд мҷдл

تقویم زمانه شد مجدل

Ҷузи сӯрат ва маънӣат наёяд

جز صورت و معنیت نیاید

Дар дида ҳарки нест аҳвал

در دیده هرکه نیست احول

Бар зоҳиру ботини ду олам

بر ظاهر و باطن دو عالم

Аз ҷониби ҳақи тўӣии муваккил

از جانب حق توئی موکل

эй ҳали зтўи мушкилоти олам

ای حل زتو مشکلات عالم

Ваии мушкили ҷумлагони ?бирти ҳал

وی مشکل جملگان برت حل

Дар зоту сифоти тести махфӣ

در ذات و صفات تست مخفی

Вонгоаҳи бшкли ту мушкил

وانگاه بشکل تو مشکل

Ганҷӣ ки тилисм ӯст олам

گنجی که طلسم اوست عالم

Зотӣ ки сифот ӯст олам

ذاتی که صفات اوست عالم

эй гашта бҷсму ҷони муқайяд

ای گشته بجسم و جان مقید

Бархезад ва зҳрдў шавад муҷаррад

برخیزد و زهردو شود مجرّد

Ваии мондаи зи ҷинати ҳақоиқ

وی مانده ز جنت حقایق

Давр аз паии ҷинати мухиллад

دور از پی جنت مخلد

Дар дӯзахӣу биҳишти хоҳӣ

در دوزخی و بهشت خواهی

Мондани з барои шаҳвати худ

ماندن ز برای شهوت خود

Ин ҷаҳони куҳан на лоиқи тест

این جهان کهن نه لایق تست

Дрбоз ва бадв машав муқайяд

درباز و بدو مشو مقید

То аз бар дӯст ҳар замонӣ

تا از بر دوست هر زمانی

Ҷонӣ дигарат расад муҷаддад

جانی دگرت رسد مجدد

Дар фотиҳа кӣ расад касе ков

در فاتحه کی رسد کسی کاو

Нагузашта бъмри худ зи абҷад

نگذشته بعمر خود ز ابجد

Бе расми шӯ аз барои зотӣ

بی رسم شو از برای ذاتی

Ков ҳаст барии зрсму зи ҳад

کاو هست بری زرسم و ز حدّ

Он зот ки нур ӯ басит аст

آن ذات که نور او بسیط است

Ваон нур ки зилл ӯст мумтад

وان نور که ظل اوست ممتد

эй қосиди мақсади ҳақиқӣ

ای قاصد مقصد حقیقی

Гар зонка турост азми мақсад

گر زانکه تراست عزم مقصد

Тайид талаб кун андари ин роҳ

تائید طلب کن اندر این راه

Зонкс ки баҳақ шавад мӯед

زانکس که بحق شود موید

Ҳаргиз нарисӣ бидон ҳақиқат

هرگز نرسی بدان‌حقیقت

Ало ба шариъати Муҳамад

الّا به شریعت محمّد

Он шаръ ки ӯ бтўи намояд

آن شرع که او بتو نماید

Дар зоту сифоти поки Аҳмад

در ذات و صفات پاک احمد

Ганҷӣ ки тилисм ӯст олам

گنجی که طلسم اوست عالم

Зотӣ ки сифот ӯст олам

ذاتی که صفات اوست عالم

эй чашму чароғу қурраи алъайн

ای چشم و چراغ و قره العین

Ваии зубдау муқтадои кунин

وی زبده و مقتدای کونین

Ҳам зоту сифотро ту мазҳар

هم ذات و صفات را تو مظهر

Ҳам ғайри бтўи аён ва ҳам айн

هم غیر بتو عیان و هم عین

Як нуқтаи миёни айн ва ғин аст

یک نقطه میان عین و غین است

Онаст миёни ҳардуи мобайн

آنست میان هردو مابین

Ту нуқтаи айни маҳви гардон

تو نقطه عین محو گردان

То ғини ҳамон замон шавад айн

تا غین همان زمان شود عین

Ҳар чанд ки нест ғайри нуқта

هر چند که نیست غیر نقطه

Дар кисвати айну сӯрати айн

در کسوت عین و صورت عین

Онҷо ки мақари зот нуқта аст

آنجا که مقر ذات نقطه است

Не Киев бидидааст неи айн

نی کیف بدیده است نی عین

Бар айни вуҷӯд нуқта омад

بر عین وجود نقطه آمد

Ашколи вуҷӯди ҳарфҳо ғин

اشکال وجود حرفها غین

зи ашколи миёни нуқтау ҳарф

ز اشکال میان نقطه و حرف

Сад бӯдани падеди гашт ва сад айн

صد بودن پدید گشت و صد عین

Он ғини зи пеш айн бурдор

آن غین ز پیش عین بردار

Пас бишку биҳҷоб ва бе рин

پس بیشک و بیحجاب و بی رین

Бигушоӣ ду чашм то бибинӣ

بگشای دو چشم تا ببینی

Чун соҳиби сари қоби қавсин

چون صاحب سرّ قاب قوسین

Ганҷӣ ки тилисм ӯст олам

گنجی که طلسم اوست عالم

Зотӣ ки сифот ӯст одам

ذاتی که صفات اوست آدم

эй ёри куҳани ҳикояти нав

ای یار کهن حکایت نو

Аз мағрибӣ заъиф бишинав

از مغربی ضعیف بشنو

Хуршед чу гашти толеъи андохт

خورشید چو گشت طالع انداخت

Бар зулмати коиноти партав

بر ظلمت کاینات پرتو

Он соя ки ном ӯст олам

آن سایه که نام اوست عالم

Хуршеди вуҷӯди рости пайрав

خورشید وجود راست پیرو

Зонрў ки нур гуфт бо ӯ

زانرو که نور گفت با او

Ту дар паии ман ҳамеша меду

تو در پی من همیشه میدو

Давр аз пай ман мабош икдм

دور از پی من مباش یکدم

Ҳар ҷо ки рӯми ту низ мерӯ

هر جا که روم تو نیز میرو

Вази сӯрат ман мабош ғофил

وز صورت من مباش غافل

Зон сон ки манам ту ҳам чунон шӯ

زان سان که منم تو هم چنان شو

Чун нест марои дамии ғнўдн

چون نیست مرا دمی غنودن

эй сояи ман ту низ мғнў

ای سایه من تو نیز مغنو

Ман хусраву киқбоди маликам

من خسرو و کیقباد ملکم

Ту сояи киқбоду хусрав

تو سایه کیقباد و خسرو

Аз хирман нур ҳастӣ ман

از خرمن نور هستی من

Ояд агарат бчнги як ҷӯ

آید اگرت بچنگ یک جو

Бинии зи фурӯғу тобиш ӯ

بینی ز فروغ و تابش او

Бартари зи ҷаҳони куҳнау нав

برتر ز جهان کهنه و نو

Ганҷӣ ки тилисм ӯст олам

گنجی که طلسم اوست عالم

Зотӣ ки сифот ӯст одам

ذاتی که صفات اوست آدم