Хато гуфтам ки зулфати машк чин аст
خطا گفتم که زلفت مشک چین است
Саводи чашми мастати ҳур айн аст
سواد چشم مستت حور عین است
Ту дили хоҳӣ , ман аз ҷон даст дорам
تو دل خواهی، من از جان دست دارم
Ки дар меҳри вафои расми ин чунин аст
که در مهر وفا رسم این چنین است
Ҷафои хоҳӣ , вафо хоҳӣ бифармо
جفا خواهی، وفا خواهی بفرما
Ки кори нозанинон нозанин аст
که کار نازنینان نازنین است
Чаҳ гӯям васфат аз ширини даҳоне
چه گویم وصفت از شیرین دهانی
Ки сари рӯҳ бо рӯҳ офарин аст
که سر روح با روح آفرین است
Ту фармудӣ қадами сарв равон аст
تو فرمودی قدم سرو روان است
Марои зини ростии илм алиқин аст
مرا زین راستی علم الیقین است
?хитои мо агар ҳаддӣ надорад
خطای ما اگر حدی ندارد
Атои ҳақи таъолӣ беш азин аст
عطای حق تعالی بیش ازین است
Матарс аз тарки хизматҳо « вафое »
مترس از ترک خدمت ها «وفایی»
Ки хоҷа « раҳмаи ллъолмин » аст
که خواجه «رحمة للعالمین» است