Ба роҳи дӯст касе сар наад сабк бор аст

به راه دوست کسی سر نهد سبک بار است

Асири дом муҳаббат магӯ гирифтор аст

اسیر دام محبت مگو گرفتار است

Серум ба афсари доро фурӯ наме ояд

سرم به افسر دارا فرو نمی آید

Ки афсари сари ман хоки мақдам ёр аст

که افسر سر من خاک مقدم یار است

Ба ҳеҷ рӯй зи ман во намешавад ғами дӯст

به هیچ روی ز من وا نمی شود غم دوست

Ба даври нуқтаи ту гӯйӣ ки хат паргор аст

به دور نقطه تو گویی که خط پرگار است

Ту Юсуфӣ ва ман аз ғами асири зиндонам

تو یوسفی و من از غم اسیر زندانم

Азизи ман ! ту бифармоӣ охири ин кораст ?

عزیز من! تو بفرمای آخر این کار است؟

Маро ба боғ ва ба гулзор ҳоҷатӣ набӯд

مرا به باغ و به گلزار حاجتی نبود

Маро ки ёди ҷамоли ту боғ гулзор аст

مرا که یاد جمال تو باغ گلزار است

Агар ба ҳеҷ нагирам равост шохи набот

اگر به هیچ نگیرم رواست شاخ نبات

Ки лаъли хусрави ширини лабони шукр бор аст

که لعل خسرو شیرین لبان شکر بار است

Бикун ҳар он чаҳ кунӣ бар ман аз ҷФокорӣ

بکن هر آن چه کنی بر من از جفاکاری

Ки нозанини санами дилрабо , дил озор аст

که نازنین صنم دلربا، دل آزار است

Ба маҳфилӣ ки туе чашм бар кафи дгарон

به محفلی که تویی چشم بر کف دگران

Ҳароратами набарди ҷом агарчӣ саршор аст

حرارتم نبرد جام اگرچه سرشار است

Ба хоки пои ту додеми ҷон ки то гӯйанд

به خاک پای تو دادیم جان که تا گویند

Ба роҳи дӯст « вафое » ба ҷон вафодор аст

به راه دوست «وفایی» به جان وفادار است