Убайдуллоҳи раиси муршидону қутби комил ҳо
عبیدالله رئیس مرشدان و قطب کاملها
Ба базми хос аз раҳмат нигоҳӣ кард бар дил ҳо
به بزم خاص از رحمت نگاهی کرد بر دلها
Ба ҷӯш омад сипоҳи ишқ дар майдони ҳосил ҳо
به جوش آمد سپاه عشق در میدان حاصلها
« أло ё أиҳои алсоқии أдри кأсоу ноўлҳо »
«ألا یا أیها الساقی أدر کأسا و ناولها»
Ки ишқ осон намӯд аввал вале афтод мушкил ҳо
که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکلها
Чу гул дар пардаи сӯрати сар мӯе биорояд
چو گل در پردهٔ صورت سر مویی بیاراید
зи ҷони булбули мискини қарор ва сабр бирабоед
ز جان بلبل مسکین قرار و صبر برباید
Қиёмати хезади он соъати ҷамол хеш бинмоед
قیامت خیزد آن ساعت جمال خویش بنماید
Ба буии нофае кохри сабо зон турра бигушоед
به بوی نافهای کآخر صبا زان طره بگشاید
зи тоби ҷаъди мишкӣнаш чаҳ хӯн афтод дар дил ҳо
ز تاب جعد مشکینش چه خون افتاد در دلها
Бизан теғӣ ба роҳи худ шаҳидам кун сарати гирдам
بزن تیغی به راه خود شهیدم کن سرت گردم
Агар баргардам аз теғи ҷафоҳои ту номардум
اگر برگردم از تیغ جفاهای تو نامردم
Агар дил буд агар дайн ҳар ду қурбон сарат кардам
اگر دل بود اگر دین هر دو قربان سرت کردم
Маро дар манзили ҷонон чаҳ амни айш чун ҳар дам
مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دم
Ҷарас фарёд медорад ки барбандед маҳмил ҳо
جرس فریاد میدارد که بربندید محملها
Чунон тирии зи мижгони туам бар дил расед охир
چنان تیری ز مژگان توام بر دل رسید آخر
зи чашм хӯн фишонам пораҳои дил чакид охир
ز چشم خونفشانم پارههای دل چکید آخر
Табиби ман ба ҷузи девонагӣ дар ман надид охир
طبیب من به جز دیوانگی در من ندید آخر
Ҳамаи корами зи хўдкомӣ ба бадномӣ кашид охир
همه کارم ز خودکامی به بدنامی کشید آخر
Ниҳон кӣ монад он розӣ каз ӯ созанди маҳфил ҳо
نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفلها
Дило аз ҷон ва дил бигузар чу ҷонони тарк ҷон гуяд
دلا از جان و دل بگذر چو جانان ترک جان گوید
Саодат кор фармо ҳар чаҳ ёр меҳрбон гуяд
سعادت کار فرما هر چه یار مهربان گوید
Ки булбул дар фироқи гул ба фарёд ва фиғон гуяд
که بلبل در فراق گل به فریاد و فغان گوید
Ба май саҷҷода рангин кун ?герати пер Муғон гуяд
به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید
Ки солик бехабар набӯд зи роҳу расми манзил ҳо
که سالک بیخبر نبود ز راه و رسم منزلها
Дар он миҳроби абрӯи бас ки барадами саҷда чун соил
در آن محراب ابرو بس که بردم سجده چون سایل
Ки то байнами ҷамоли ёри худ бепардау ҳоил
که تا بینم جمال یار خود بیپرده و حایل
Сабо бар тавқи ғабғаби гирди чини чини туррааш моил
صبا بر طوق غبغب گرد چین چین طرهاش مایل
Шаби торику бими мавҷу гирдобии чунин ҳоил
شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل
Куҷо донанд ҳоли мо сбкборони соҳил ҳо
کجا دانند حال ما سبکباران ساحلها
Вафоеи вори рӯзӣ то дар майхонаи рӯи ҳофиз
وفاییوار روزی تا در میخانه رو حافظ
Буна аз баҳри ҷом май ! дилу ҷон дар гарави ҳофиз
بنه از بهر جام می! دل و جان در گرو حافظ
Шароб бе худии бустони бабри умрии зи нави ҳофиз
شراب بیخودی بستان ببر عمری ز نو حافظ
Ҳузуригар ҳамеи хоҳии азу ғоиб машав « ҳофиз »
حضوری گر همیخواهی ازو غایب مشو «حافظ»
Маттии мо тлқи ман тҳўии дъи алднёу أҳмлҳо
متی ما تلق من تهوی دع الدنیا و أهملها