Бигзор то бгрим дар дайри роҳбонон

بگذار تا بگریم در دیر راهبانان

Бигзор то бинолам дар кӯй занад хонон

بگذار تا بنالم در کوی زند خوانان

Бигзор то бигиреми зуннори зулфи ҷонон

بگذار تا بگیریم زنار زلف جانان

Бигзор то биёбам сари риштае зи имон

بگذار تا بیابم سر رشته ای ز ایمان

Ман ринду лои أболии сармасту длстонм

من رند و لا أبالی سرمست و دلستانم

Дафтари зи ман чаҳ хоҳӣ , ман порсӣ надонам

دفتر ز من چه خواهی، من پارسی ندانم

Мадҳуши як сурӯдӣ аз лаҳҷа ӣ Муғонам

مدهوش یک سرودی از لهجه ی مغانم

Ман баъд азин баронам дарс Муғон бихонам

من بعد ازین بَرانم درس مغان بخوانم

Тарсои нои мусулмон чун оҳӯии рамида

ترسای نا مسلمان چون آهوی رمیده

Ороми ман гирифта , дар зулф худ кашида

آرام من گرفته، در زلف خود کشیده

Бӯеи зи зулфу рӯйиш бар ҷони ман вазида

بویی ز زلف و رویش بر جان من وزیده

Як ҷои куфру имон охир бигӯ , ки дида ?

یک جای کفر و ایمان آخر بگو، که دیده؟

эй шайхи поки доман эй подшоҳи шоҳам

ای شیخ پاک دامن ای پادشاه شاهم

Охир бигӯ худоро то чист рӯй роҳам ?

آخر بگو خدا را تا چیست روی راهم؟

Сад бор агар гуноҳаст ин ишқи пари гуноҳам

صد بار اگر گناه است این عشق پر گناهم

Ҳошо агар биҳиштаст бедлстон нахоҳам

حاشا اگر بهشت است بی دلستان نخواهم

Биллоҳ агар « вафое » зон боғи гули нчинд

بالله اگر «وفایی» زان باغ گل نچیند

Аз боғбони биринҷад бо доғ дил нишинад

از باغبان برنجد با داغ دل نشیند

Беруни азин ду олами як хилватӣ гузинад

بیرون ازین دو عالم یک خلوتی گزیند

То дар ҷаҳони Бамоне бе ӯ ҷаҳон набинад

تا در جهان بمانی بی او جهان نبیند