Муаллифи тазкираи офтоби ъолмтоб дарбора Маҳастӣ мегуяд : дар мавзунии табиату қаду қомату таносуби аъзоу лафзу маънӣу ҳасани сӯрату муҳаббати саромади ақрону срхили лўлёни замон буд . Султони санҷари салҷӯқӣу баназари баъзе бобири подшоҳи фирефтаи ҳасану ҷамолу шефтаи ғанҷу даллоли он бадеъа алҷмол гардид бноброни бҳзўрии маҷлиси хоси султонии иҷозат тамом дошт ва дар он базм бо шуъароу адбоӣӣ монанди амири Аҳмаду ғайраи тариқаи мторҳаҳу муъориза май паймӯд , рӯзии султон ба Маҳастӣ чунин гуфт :
مؤلف تذکره آفتاب عالمتاب درباره مَهْسَتی میگوید: در موزونی طبیعت و قد و قامت و تناسب اعضا و لفظ و معنی و حسن صورت و محبت سرآمد اقران و سرخیل لولیان زمان بود. سلطان سنجر سلجوقی و بنظر بعضی بابر پادشاه فریفته حسن و جمال و شیفته غنج و دلال آن بدیعه الجمال گردید بنابرآن به حضوری مجلس خاص سلطانی اجازت تمام داشت و در آن بزم با شعرا و ادبائی مانند امیر احمد و غیره طریقه مطارحه و معارضه میپیمود، روزی سلطان به مَهْسَتی چنین گفت:
« чист пинҳони зери домони ту эй симини бадан »
«چیست پنهان زیر دامان تو ای سیمین بدن »
Маҳастӣ посух дод :
مَهْسَتی پاسخ داد:
« нақши сами оҳӯӣ чинаст бар барги саман »
«نقش سم آهوی چین است بر برگ سمن »