Дили кӯ ки ба номаи шарҳи ғами оғозам

دل کو که به نامه شرح غم آغازم

ё ҷон ки зи дард бо сухани пардозам

یا جان که  ز درد با سخن پردازم

Аз бедилӣ ва бе хабарии коғазу калак

از بی‌دلی و بی‌خبری کاغذ و کلک

Май гирам ва мегарем ва ме андозам

می‌گیرم و می‌گریم و می‌اندازم