Ба деҳқон кдиўр гуфт ангур

به دهقان کدیور گفت انگور

Маро хуршед кард обистан аз давр

مرا خورشید کرد آبستن از دور

Камобеш аз сад вҳФтод шуд рӯз

کمابیش از صد وهفتاد شد روز

Бидам дар бистари хуршеди пари нур

بدم در بستر خورشید پر نور

Миёни мо , на ақдӣ , на никоҳӣ

میان ما، نه عقدی، نه نکاحی

На ойини арӯсӣ буд ва на сур

نه آیین عروسی بود و نه سور

Набудам сахти мастуру набуданд

نبودم سخت مستور و نبودند

Гузаштаи модронм низ мастур

گذشته مادرانم نیز مستور

Шудам обистан аз хуршеди равшан

شدم آبستن از خورشید روشن

На маъзӯрам , на маъзӯрам , на маъзӯр

نه معذورم، نه معذورم، نه معذور

Худовандам накол оламин кард

خداوندم نکال عالمین کرد

Сиёҳ ва сарнигӯнам карду мндўр

سیاه و سرنگونم کرد و مندور

Ман аз аввал бҳштиўор будам

من از اول بهشتیوار بودم

Рухи ман буд чун пероҳани ҳур

رخ من بود چون پیراهن حور

Худовандами забонӣ рӯй карда сет

خداوندم زبانی روی کرده‌ست

Сиёҳу лФҷну торику ранҷур

سیاه و لفجن و تاریک و رنجور

Гморидаҳи сети занбӯрон ба ман бар

گماریده‌ست زنبوران به من بر

Ҳамеи дард ба ман бар пӯст , занбӯр

همی درد به من بر پوست، زنبور

Ҳаме хоҳам ман эй деҳқон ки имрӯз

همی‌خواهم من ای دهقان که امروز

Бигирӣ ханҷарӣ монанди сотўр

بگیری خنجری مانند ساطور

Ба ханҷари ҳнҷри ман бози барӣ

به خنجر حنجر من باز بری

Нишонеи мари маро бар пушти муздур

نشانی مر مرا بر پشت مزدور

Бикӯбӣ зери пои хеши хирадам

بکوبی زیر پای خویش خردم

Ду китфи ман бснбонӣ чу шопӯр

دو کتف من بسنبانی چو شاپور

Ба чархишат андар андозӣ нигунам

به چرخشت اندر اندازی نگونم

зи пушту гардани муздуру нотавр

ز پشت و گردن مزدور و ناطور

Лагади сесад ҳазорон бар сари ман

لگد سیصد هزاران بر سر من

Занӣ , ваз ман бидон бошӣ ту маъмур

زنی، وز من بدان باشی تو مامور

Биндозӣ изому лаҳму шҳмм

بیندازی عظام و لحم و شحمم

Рагу пай ҳамчунону ҷилди мқшўр

رگ و پی همچنان و جلد مقشور

Бигирӣ хӯни ман чун оби лола

بگیری خون من چون آب لاله

Чу қатраи жола ва чун ашки маҳҷӯр

چو قطرهٔ ژاله و چون اشک مهجور

Фрўризӣ ба хами хусравоне

فروریزی به خم خسروانی

Нзрдории дарави як соли маҳсӯр

نظرداری درو یک سال محصور

Магари бории зи ман хушнӯд гардад

مگر باری ز من خشنود گردد

Буд дар кори ман саъии ту мшкўр

بود در کار من سعی تو مشکور

Пас онгоҳии буруновар зи хамам

پس آنگاهی برون آور ز خمم

Чу кафи дасти Мӯсо бар ки тавр

چو کف دست موسی بر که طور

Ба ёди шаҳриёрами нӯши гардон

به یاد شهریارم نوش گردان

Ба бонги чангу мўсиқору танбур

به بانگ چنگ و موسیقار و تنبور