эй тарки ман имрӯз нагӯйӣ ба куҷое

ای ترک من امروز نگویی به کجایی

То кас нафаристем ва нахонем ниёе

تا کس نفرستیم و نخوانیم نیایی

Онкас ки набояд бар мо зӯдтар ояд

آنکس که نباید بر ما زودتر آید

Ту дайртар ое ба бар мо ки ббоиӣ

تو دیرتر آیی به بر ما که ببایی

Он рӯз ки ман шефта тар бошам бртў

آن روز که من شیفته‌تر باشم برتو

Узрии бунаӣ бар худу нозии бФзоиӣ

عذری بنهی بر خود و نازی بفزایی

Чун бо дгарӣ ман бигушоем , ту бабандӣ

چون با دگری من بگشایم، تو ببندی

Вар бо дгарӣ ҳеҷ бабандам , бигушое

ور با دگری هیچ ببندم، بگشایی

Гӯйӣ : ба рухи каси мангар ҷуз ба рухи ман

گویی: به رخ کس منگر جز به رخ من

эй тарки чунин шефтаи хеш чарое

ای ترک چنین شیفتهٔ خویش چرایی

Тарсӣ ки касе низ дил ман бирабоед

ترسی که کسی نیز دل من برباید

Каси дили нрбоид ба ситам , чун ту рибоӣ

کس دل نرباید به ستم، چون تو ربایی

Ман дар дгарон зон нагарм то ба ҳақиқат

من در دگران زان نگرم تا به حقیقت

Қадар ту бидонам ки зи хӯбӣ ба чаҳ ҷое

قدر تو بدانم که ز خوبی به چه جایی

Ҳар чанд бад-ӣни сътрёни дрнгрми ман

هر چند بدین سعتریان درنگرم من

Ҳқо ки ба чашмами зи ҳамаи хубтар ое

حقا که به چشمم ز همه خوبتر آیی

Бо ту надиҳади дил ки ҷафое кунам аз пеш

با تو ندهد دل که جفایی کنم از پیش

Ҳар чанд ба хизмат дар , тақсири намое

هر چند به خدمت در، تقصیر نمایی

Вар зонка ба хизмат накунӣ беҳтари азин ҷаҳд

ور زانکه به خدمت نکنی بهتر ازین جهد

Ҳар чанд марое , ба ҳақиқат на марое

هر چند مرایی، به حقیقت نه مرایی

Бехизмат ва беҷаҳд ба назд малики шарқ

بی‌خدمت و بی‌جهد به نزد ملک شرق

Касро набӯд мартабату комрўоиӣ

کس را نبود مرتبت و کامروایی

Шоҳи маликони пешрави борхдоён

شاه ملکان پیشرو بارخدایان

зи эзад мулкӣ ёфтау борхдоиӣ

ز ایزد ملکی یافته و بارخدایی

Масъӯди малики онкии набӯдаи сет ва набошад

مسعود ملک آنکه نبوده‌ست و نباشد

Аз мамлакаташ то абадулдаҳри ҷудоӣ

از مملکتش تا ابدالدهر جدایی

Ин мамлакати хусрави таъйиди смоӣист

این مملکت خسرو تایید سمائیست

Ботил нашавад ҳаргизи таъйиди смоӣӣ

باطل نشود هرگز تایید سمائی

Эзади ҳамаи офоқ бадв дод ва ба ҳақ дод

ایزد همه آفاق بدو داد و به حق داد

Ноҳақ набӯд , ончӣ буд кори худоӣ

ناحق نبود، آنچه بود کار خدایی

Покиза диласт ин малики шарқу малик ро

پاکیزه دلست این ملک شرق و ملک را

Покизаи дилӣ бояду покизаи дҳое

پاکیزه دلی باید و پاکیزه دهایی

Бо ҳар ки вафо кард вафоро ба сроўрд

با هر که وفا کرد وفا را به سرآورد

Баси шуҳра буд дар маликони неки вафое

بس شهره بود در ملکان نیک وفایی

Гар нома кунад шоҳи сӯии қайсари рӯмӣ ,

گر نامه کند شاه سوی قیصر رومی،

Вар пайк фиристад сӯии фағфури хтоиӣ ,

ور پیک فرستد سوی فغفور ختایی،

Аз тоъат ӯ ҳалқа кунад қайсари дргўш

از طاعت او حلقه کند قیصر درگوش

Вази хизмат фағфур кунад пушти дутоӣ

وز خدمت فغفور کند پشت دوتایی

Ҳаргиз ба куҷо рӯй ниҳоди ин шаҳи одил

هرگز به کجا روی نهاد این شه عادل

Бо ҳошияи хешу ғуломони сарое

با حاشیهٔ خویش و غلامان سرایی

Ало ки ба коми дил ӯ кард ҳамаи кор

الا که به کام دل او کرد همه کار

Ин гунбади пирӯзау гардуни рҳоиӣ

این گنبد پیروزه و گردون رحایی

Чун қасд ба рай кард ва ба Қазвӣн ва ба сова

چون قصد به ری کرد و به قزوین و به ساوه

Шуд буиу баҳо аз ҳамаи бӯеу баҳоӣ

شد بوی و بها از همه بویی و بهایی

Чун қасд киё кард ба гиреҳгон ва ба омул

چون قصد کیا کرد به گرگان و به آمل

Бгзошти киёи мамлакати хешу киёе

بگذاشت کیا مملکت خویش و کیایی

Кас кард ба кдиаҳ , сипаҳии хости зи Гелон

کس کرد به کدیه، سپهی خواست ز گیلان

Ҳаргиз ба ҷаҳони мейр ки дидаи сету гадоӣ

هرگز به جهان‌میر که دیده‌ست و گدایی

Кори мададу кори киё нобнўо шуд

کار مدد و کار کیا نابنوا شد

Зин низ бтар бошадашон нобнўоиӣ

زین نیز بتر باشدشان نابنوایی

Имрӯзи киё бӯса диҳад бар лаби дарё

امروز کیا بوسه دهد بر لب دریا

Каз дасти шаҳаншоҳ бадв ёфт раҳоӣ

کز دست شهنشاه بدو یافت رهایی

Солори сипоҳон чу малик шуд ба сипоҳон

سالار سپاهان چو ملک شد به سپاهان

Буришад ба ҳавои ҳамчуи яке мурғи ҳавоӣ

برشد به هوا همچو یکی مرغ هوایی

Гарчи ба ҳавои буришад чун мурғи ҳмидўн

گرچه به هوا برشد چون مرغ همیدون

Врчаҳ ба замини дршд чун мардуми моӣӣ

ورچه به زمین درشد چون مردم مائی

Фарзанд ба даргоҳ фиристод ва ҳаме дод

فرزند به درگاه فرستاد و همی‌داد

Бар бандагии хеши бикбораҳи гўоиӣ

بر بندگی خویش بیکباره گوایی

Зон рӯз мроӣӣ шуд ва гашта сети сбкдл

زان روز مرائی شد و گشته ست سبکدل

Солор , сбкдл нашавад мирмроӣӣ

سالار، سبکدل نشود میرمرائی

эй бори худоу малики бори худоён

ای بار خدا و ملک بار خدایان

Шоҳи маликонеу паноҳи зуъафое

شاه ملکانی و پناه ضعفایی

Дар дорФно , аҳли бақои халқи надидаи сет

در دارفنا، اهل بقا خلق ندیده‌ست

Аз аҳли Бақои ту ва дар дори фаное

از اهل بقایی تو و در دار فنایی

Чун эзад шояд малики ҳафт смўот

چون ایزد شاید ملک هفت سموات

Бар ҳафт замин бар , малику шоҳи ту шоиӣ

بر هفت زمین‌بر، ملک و شاه تو شایی

Як нимаи ҷаҳонро ба ҷавонӣ бикшодӣ

یک نیمه جهان را به جوانی بگشادی

Чун пери шӯии нима дигар бигушое

چون پیر شوی نیمهٔ دیگر بگشایی

Занги ҳамаи машриқ ба сиёсати бздўдӣ

زنگ همه مشرق به سیاست بزدودی

Занги ҳамаи мағриб ба сиёсат бизадойӣ

زنگ همه مغرب به سیاست بزدایی

Ҳар шоҳ ки аз тоъати ту боз кашад сар

هر شاه که از طاعت تو باز کشد سر

Фарқи сар ӯ зери паии пели басое

فرق سر او زیر پی پیل بسایی

Онкас ки дағое кунад ӯ бо малики мо

آنکس که دغایی کند او با ملک ما

Зу боз нагардад малики мо ба дағое

زو باز نگردد ملک ما به دغایی

То буи диҳад ёсуману чинӣу сунбул

تا بوی دهد یاسمن و چینی و سنبل

То ранг диҳад васмаи рӯмӣу алое

تا رنگ دهد وسمهٔ رومی و الایی

Ҷовид бизӣ борхдоё ба саломат

جاوید بزی بارخدایا به سلامت

Бо давлати пайваста ва бо умри Бақоӣ

با دولت پیوسته و با عمر بقایی

Як дасти ту бо зулф ва дигар дасти ту бо ҷом

یک دست تو با زلف و دگر دست تو با جام

Як гӯш ба чангӣ ва дигар гӯш ба ное

یک گوش به چنگی و دگر گوش به نایی