Шод бошед ки ҷашн меҳргон омад

شاد باشید که جشن مهرگان آمد

Бонгу овоӣ дароӣ корвон омад

بانگ و آوای درای کاروان آمد

Корвони меҳргон аз хазарон омад

کاروان مهرگان از خزران آمد

ё зи ақсои билод чинстон омад

یا ز اقصای بلاد چینستان آمد

Меҳргон омад , дар бози гшоӣидш

مهرگان آمد، در باز گشائیدش

Андрориду тавозуъи бнмоӣидш

اندر آرید و تواضع بنمائیدش

Аз ғубори роҳ эдар бздоӣидш

از غبار راه ایدر بزدائیدش

Бинишонед ва ба лаби хиради бхоӣидш

بنشانید و به لب خرد بخائیدش

Хуб доредаш каз роҳ дароз омад

خوب داریدش کز راه دراز آمد

Бо ду сад кашӣ ва бо хушӣ ва ноз омад

با دو صد کشی و با خوشی و ناز آمد

Сафарӣ кардаш ва чун ваъда фароз омад

سَفری کردش و چون وعده فراز آمد

Бо қадаҳи ратлу қнинаҳ ба намоз омад

با قدح رطل و قنینه به نماز آمد

Нигаред обӣ ваон ранги рухи обӣ

نگرید آبی وان رنگ رخ آبی

Гашта аз гардиши ин чанбари дулобӣ

گشته از گردش این چنبر دولابی

Рух ӯ чун рухи он зоҳиди миҳробӣ

رخ او چون رخ آن زاهد محرابی

Бар Рахш бар , асари сблти сақлобӣ

بر رخش بر، اثر سبلت سَقلابی

Ваон туранҷ эдар чун дибаҳи динорӣ

وان ترنج ایدر چون دیبهٔ دیناری

Ки бимолӣ ва бимоланду бнгзорӣ

که بمالی و بمالند و بنگذاری

Зу ба миқроз араш нима ду бурдорӣ

زو به مقراض اَرَش نیمه دو برداری

Кӣсае дузӣ ва дарзаш нападед оре

کیسه‌ای دوزی و درزش نه پدید آری

Нор монанди яке сафари гки дебо

نار مانند یکی سُفرگک دیبا

Остари дибаҳи зард , абраи он ҳмро

آستر دیبه زرد، ابرهٔ آن حمرا

Суфраи пари марҷон , ту бар ту ва то бар то

سفره پر مرجان، تو بر تو و تا بر تا

Дил ҳар марҷон чу лؤлؤкии лоло

دل هر مرجان چو لؤلؤکی لالا

Нигаред он руз , ваон поики рздорон

نگرید آن رز، وان پایک رزداران

Дарҳами афканда чу морони з бар морон

درهم افکنده چو ماران ز بر ماران

Даст дар ҳам зада чун ёрон дар ёрон

دست در هم زده چون یاران در یاران

Печ дар печи чунон зулфаки айёрон

پیچ در پیچ چنان زلفک عیاران

Рзбон шуд ба сӯии руз ба саҳаргоҳон

رزبان شد به سوی رز به سحرگاهان

Ки дилаш буд ҳамеша сӯии рузи хоҳон

که دلش بود همیشه سوی رز خواهان

Бикшодаш дар бо кибри шаҳаншоҳон

بگشادش در با کبر شهنشاهان

Гуфт бисмии аллоҳ ва андар шуд ногоҳон

گفت بسم‌الله و اندر شد ناگاهان

Даст бар бар зад ва бар сар зад ва бар ҷбҳт

دست بر بر زد و بر سر زد و بر جبهت

Гуфт бисёре лоҳўлу лои қӯт

گفت بسیاری لاحول و لا قوت

Токи рузро гуфт : эй духтари бидўлт

تاک رز را گفت: ای دختر بیدولت

Ин шикам чист , чу пушту шиками хрбт

این شکم چیست، چو پشت و شکم خربت

Ман турои ҳаргиз бо шӯии ндодстм

من ترا هرگز با شوی نداده‌ستم

Вази бдондишии пояти нгшодстм

وز بداندیشی پایت نگشاده‌ستم

Ҳаргизи ангушт ба ту бар ннҳодстм

هرگز انگشت به تو برننهاده‌ستم

Ки ман аз модари боҳамияти зодстм

که من از مادر باحمیت زاده‌ستم

Чун туро дидам аз пеши бад-ӣни зорӣ

چون ترا دیدم از پیش بدین زاری

Кардам аз пеши рзстонти деворӣ

کردم از پیش رزستانت دیواری

Бздм бар сари девори ту ман хорӣ

بزدم بر سر دیوار تو من خاری

Кнҷкии гирди ту ҳамчун даҳани ғорӣ

کنجکی گرد تو همچون دهن غاری

Здмт бар дар як қуфли сипоҳоне

زدمت بر در یک قفل سپاهانی

Ончунон қуфл ки ман донам ва ту доне

آنچنان قفل که من دانم و تو دانی

Чун шудам ғоиб аз дарат ба ларзоне

چون شدم غایب از درت به لرزانی

Никмрдии бншондм ба нигаҳбонӣ

نیکمردی بنشاندم به نگهبانی

Гуфтам эй зан ки ту беҳтари з занон бошӣ

گفتم ای زن که تو بهتر ز زنان باشی

Аз накукорону з шрмгнон бошӣ

از نکوکاران و ز شرمگنان باشی

Поктн бошӣ ва аз поктнон бошӣ

پاکتن باشی و از پاکتنان باشی

Ҳар чаҳ ман гуфтам « арҷу » ки чунон бошӣ

هرچه من گفتم «ارجو» که چنان باشی

Ман дигар гуфтам виҳки ту дигар гаштӣ

من دگر گفتم ویحک تو دگر گشتی

Рӯзбеҳ будӣ чун рӯзи бтар гаштӣ ?

روزبه بودی چون روز بتر گشتی؟

Гуҳарати бади бад бо сӯии гуҳари гаштӣ

گهرت بد بد با سوی گهر گشتی

Ҳамчунон модари худ бороўри гаштӣ

همچنان مادر خود بارآور گشتی

Рост бар гӯй ки дар ту шудаам оҷиз

راست بر گوی که در تو شده‌ام عاجز

Ба кадомин раҳи берун шудае зини диз

به کدامین ره بیرون شده‌ای زین دز

Рост гӯйанд занонро нгўорди ъз

راست گویند زنان را نگوارد عز

Бар наёяд кас бо макри занони ҳаргиз

برنیاید کس با مکر زنان هرگز

Токи рузи гуфто : аз ман чаҳ ҳамеи пурсӣ

تاک رز گفتا: از من چه همی‌پرسی

Кофарии кофар , зи эзад на ҳамеи тарсӣ

کافری کافر، ز ایزد نه همی‌ترسی

Ба ҳақи курсӣу ҳақи ояти алкрсӣ

به حق کرسی و حق آیت‌الکرسی

Ки нхсбидаҳи шабӣ дар бар ман нафасӣ

که نخسبیده شبی در بر من نفسی

На ситами рафта ба ман зу ва на талбисӣ

نه ستم رفته به من زو و نه تلبیسی

Ки маро ришта нетанд тофт Иблисӣ

که مرا رشته نتاند تافت ابلیسی

Ҷабраил омад рӯҳи ҳамаи тақдисӣ

جبرئیل آمد روح همه تقدیسی

Кардам обистан , чун Марям бар исо

کردم آبستن، چون مریم بر عیسی

Агарат бояд , ин бачаи бзоими ман

اگرت باید، این بچه بزایم من

Венаи ниқоб аз тан ва рӯйиш бигушоем ман

وین نقاب از تن و رویش بگشایم من

Вар набоядат ба зодани нгроими ман

ور نبایدت به زادن نگرایم من

Ҳамчунин бошаму нозодаи бпоими ман

همچنین باشم و نازاده بپایم من

Агарам бикашӣ , бркштн ту хандам

اگرم بکشی، بر کشتن تو خندم

Ман чу Љорҷиси тан хеш бипайвандам

من چو جرجیس تن خویش بپیوندم

Вари бадарии шикаму бандам аз бандам

ور بدری شکم و بندم از بندم

Нарасад заррае озор ба фарзандам

نرسد ذره‌ای آزار به فرزندم

ӯ ба руз гуфт ки виҳк чаҳ фузули оре

او به رز گفت که ویحک چه فضول آری

Ту ҳануз ин ҳаваси андар сархуд дорӣ

تو هنوز این هوس اندر سر خود داری

Бикашам миннат , « лаки алўил » бидон зорӣ

بکشم منت، «لک الویل» بدان زاری

Ки Масеҳати бикунади зинда ба душворӣ

که مسیحت بکند زنده به دشواری

Ҷуст аз ҷойгаҳи онгоҳ чу хносӣ

جست از جایگه آنگاه چو خناسی

Ҳаваси андари сару андари дили васвосӣ

هوس اندر سر و اندر دل وسواسی

Сӯй ӯ ҷуст , чу тирии сӯии брҷосӣ

سوی او جست، چو تیری سوی برجاسی

Бо яке досӣ , монандаи алмосӣ

با یکی داسی، مانندهٔ الماسی

Боз бибаред сар ӯ ба ҷидол ӯ

باز ببرید سر او به جدال او

Вонҳмаҳи бчгконро ба мисол ӯ

وانهمه بچگکان را به مثال او

Пас ба гардунаши ниҳод ӯу аёл ӯ

پس به گردونش نهاد او و عیال او

Гову гардуни бкшиднди рҳол ӯ

گاو و گردون بکشیدند رحال او

Баради он кштгконро ба сӯии чархишат

برد آن کشتگکانرا به سوی چرخُشت

Ҳамаро дар бен чархишат фиканд аз пушт

همه را در بن چرخُشت فکند از پشت

Лагади андари пушти онгоҳ ҳаме заду мушт

لگد اندر پشت آنگاه همی‌زد و مشت

То дар афканд ба паҳлуашони панҷ ангушт

تا در افکند به پهلوشان پنج انگشت

Ба лагад кард дусади пораи миён ҳоашон

به لگد کرد دوصد پاره میان‌هاشان

Раг ҳоашон бибареду стхўон ҳоашон

رگ‌هاشان ببرید و ستخوان‌هاشان

Бадаред аз ҳам то нофи даҳон ҳоашон

بدرید از هم تا ناف دهان‌هاشان

зи қафо берун оварад забон ҳоашон

ز قفا بیرون آورد زبان‌هاشان

Дошт хнбӣ чанд аз санг ба ганҷина

داشت خنبی چند از سنگ به گنجینه

Ки дар ва бар нараседӣ пелро сина

که در او برنرسیدی پیل را سینه

Мондаи мироси зи ҷадонаш аз порина

مانده میراث ز جدّانش از پارینه

Шўхгн гашта , аз шанбеу одина

شوخگن گشته، از شنبه و آدینه

Бар сар ҳар хам , биниҳод гулин тоҷӣ

بر سر هر خم ، بنهاد گلین تاجی

Афсар ҳар хам чун афсари дроҷӣ

افسر هر خم چون افسر دُراجی

Анкабут омаду онгоҳ чу нассаҷӣ

عنکبوت آمد و آنگاه چو نساجی

Сар ҳар тоҷии пӯшед ба дибоҷӣ

سر هر تاجی پوشید به دیباجی

Оҳанӣ дар каф , чун марди ғадири хам

آهنی در کف، چون مرد غدیر خم

Ба китф боз фиканда сар ҳар ду кам

به کتف باز فکنده سر هر دو کم

Бар сари хами бузади он оҳани оҳани сам

بر سر خم بزد آن آهن آهن سم

Бификанад аз сари хами тоҷи гулин хам

بفکند از سر خم تاج گلین خم

Рзбон гуфт ки меҳри дилами афзудӣ

رزبان گفت که مهر دلم افزودی

Вонҳмаҳи даъвиро маънӣ бинмудӣ

وانهمه دعوی را معنی بنمودی

Рост гуфтӣу ҷуз аз рости нафармудӣ

راست گفتی و جز از راست نفرمودی

Гаштае тоза аз он пас ки бФрсўдӣ

گشته‌ای تازه از آن پس که بفرسودی

Бад кардам ки ба ҷои ту ҷафо кардам

بد کردم که به جای تو جفا کردم

На накӯ кардам , донам ки хато кардам

نه نکو کردم، دانم که خطا کردم

Сарат аз дӯш ба шамшер ҷудо кардам

سرت از دوش به شمشیر جدا کردم

Чун бикуштам на зи чангол раҳо кардам

چون بکشتم نه ز چنگال رها کردم

Зин сипас ходим ту бошаму мавлоят

زین سپس خادم تو باشم و مولایت

Чокару бандау хоки ду кафи поят

چاکر و بنده و خاک دو کف پایت

Бо тараб дораму марди тараби ороят

با طرب دارم و مرد طرب آرایت

Бо самоъи хушу брбрт ва бо на?ит

با سماع خوش و بر برط و با نایت

Рзбони барзади сӯии рузи гомӣ ро

رزبان برزد سوی رز گامی را

Ғаразироу Муродиро комӣ ро

غرضی را و مرادی را کامی را

Барграфт аз лаби рФи симини ҷомӣ ро

برگرفت از لب رف سیمین جامی را

Бар лаб ҷом нигоред ғуломӣ ро

بر لب جام نگارید غلامی را

Бузади андари хами ҷому қадаҳи сода

بزد اندر خم جام و قدح ساده

Баркашид аз хами он ҷом чу биҷодаҳ

برکشید از خم آن جام چو بیجاده

Бода Эй дид бидон ҷом дар афтода

باده‌ای دید بدان جام درافتاده

Ки бен ҷоми ҳамеи сифт чу сунбода

که بن جام همی‌سفت چو سنباده

Он худованди ман он фахри худовандон

آن خداوند من آن فخر خداوندان

Ду лабаши даргаи гуфтани хандони хандон

دو لبش درگه گفتن خندان خندان

Қӯташи чандон вонгаҳи хирадаши чандон

قوتش چندان وانگه خردش چندان

Ки дарав оҷиз гирданд хирадмандон

که درو عاجز گردند خردمندان

. . . Ин ду байти соқит шуда . . .

... این دو بیت ساقط شده ...

. . .

...

. . .

...

. . .

...

Мирмсъўд ки ройоти ҷҳондорӣ

میرمسعود که رایات جهانداری

Зада иқболаш бар торами зангорӣ

زده اقبالش بر طارم زنگاری

Шаҳи аҷромаш бо он ҳамаи солорӣ

شه اجرامش با آن همه سالاری

Саҷдаи орад ба каллаи гӯшаи ҷабборӣ

سجده آرد به کله گوشهٔ جباری

Шоҳи Маҳмӯди падари Носири дайнаши ҷад

شاه محمود پدر ناصر دینش جد

Вази Сауди фалакии толеъ ӯ асъад

وز سعود فلکی طالع او اسعد

Қадараши иклил ба фарқ аз гуҳари фарқад

قدرش اکلیل به فرق از گهر فرقد

Ҷоҳаши ороста бар авҷи Зуҳали маснад

جاهش آراسته بر اوج زحل مسند

Мирҷоўиди бмоноду ҳамеи шодон

میر جاوید بماناد و همی شادان

Ганҷаши анбоштау малики ваии ободон

گنجش انباشته و ملک وی آبادان

Кафи кофяш ки хрмдли азуи родон

کف کافیش که خرمدل ازو رادان

Бод чун абри гуҳарбор ба озодон

باد چون ابر گهربار به آزادان