Малики масъӯди иброҳӣм шоҳ аст

ملک مسعود ابراهیم شاه است

Ки бар шоҳяш ҳар шоҳӣ гувоҳ аст

که بر شاهیش هر شاهی گواه است

На чун адлаши ҷаҳонро дастгир аст

نه چون عدلش جهان را دستگیر است

На чун қадараши фалакро пойгоҳ аст

نه چون قدرش فلک را پایگاه است

Набинад чун кулоҳ ӯ ҷалолат

نبیند چون کلاه او جلالت

Кулоҳ ӯ чаҳ фархунда кулоҳ аст

کلاه او چه فرخنده کلاه است

Гуҳӣ аз Фрҳӣ рухшанда меҳраст

گهی از فرهی رخشنده مهرست

Гуҳӣ аз хуррамии тобанда моҳ аст

گهی از خرمی تابنده ماه است

Гирифтаи сет ва кушодасту шикаста

گرفته ست و گشادست و شکسته

зи шамшерат ки давронро паноҳ аст

ز شمشیرت که دوران را پناه است

Ба ҳар ҷое ки андари кули олам

به هر جایی که اندر کل عالم

Заминӣ ё ҳисорӣ ё сипоҳ аст

زمینی یا حصاری یا سپاه است

Ҷҳонгирои мулӯки ин ҷаҳон ро

جهانگیرا ملوک این جهان را

Ба давлати хизмати ту паҳн роҳ аст

به دولت خدمت تو پهن راه است

Бар ҷӯади ту ҳар абрӣ чу гардӣаст

بر جود تو هر ابری چو گردیست

Бар ҳалами ту ҳар кӯҳӣ чу коҳ аст

بر حلم تو هر کوهی چو کاه است

Ба ҳар лафзӣ ки гуяд дар даҳонаш

به هر لفظی که گوید در دهانش

зи саҳми теғи ту войаст ва оҳ аст

ز سهم تیغ تو وای است و آه است

На чун банда ба гетӣ модҳӣ аст

نه چون بنده به گیتی مادحی است

На чун ту дар замона подшоҳ аст

نه چون تو در زمانه پادشاه است

Бад-ӣни банда агар хоҳӣ бибахшоӣ

بدین بنده اگر خواهی ببخشای

Ки ҳолу кору бориши бас табоҳ аст

که حال و کار و بارش بس تباه است

Ба итлоқати кушодаи чашми монда

به اطلاقت گشاده چشم مانده

Ба гетӣ ҳар ки ӯро никхўоаҳ аст

به گیتی هر که او را نیکخواه است

Насинҷид назд ту як пари пашша

نسنجد نزد تو یک پر پشه

Гараш ҳам санги ин гетӣ гуноҳ аст

گرش هم سنگ این گیتی گناه است

Ҳаме то хома хомӯш гуяд

همی تا خامه خاموش گوید

Ки зер ҳар сипедии як сиёҳ аст

که زیر هر سپیدی یک سیاه است

Туро ҳар соъатӣ аз малик ъзӣ аст

تو را هر ساعتی از ملک عزی است

Туро ҳар лаҳзае аз бахт ҷоҳ аст

تو را هر لحظه ای از بخت جاه است